مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 639

در سال 1098 ه. از دنیا رفته است. و بعضی از اسناد ما در روایت نسب به این مرد بزرگ می‌رسد.

اولین بار من این مشجر شریف نامبرده را در ماه جمادی الثانی سال 1354 ه دیدم و این در همان سالی بود که پهلوی بی‌دین پادشاه وقت ایران به آن آستانه مقدّسه هجوم آورد و مسلمانان را کشت و دانشمندان را به اسارت برد در مسجد جامع خون جاری کرد. انگیزه قتل عام این بود که مسلمانان برای رفع بدعت و جلوگیری از مصیبت بی‌حجابی زنان و تغییر لباس اسلامی به لباس فرنگی و شداید و مصائبی فراوان دیگر در آن مسجد شریف تحصن کرده بودند که ما از خداییم و به سوی او باز می‌گردیم.

159- شریف سید ضامن بن شدقم بن علی نسب شناس

فرزند نقیب مدینه منوره، حسن بن علی حسینی مدنی که شرح نسب وی ضمن بیان حال جدش گذشت، وی نسب شناس جهانگرد و اهل مطالعه و تحقیق و نقد و بررسی بود و از مشهورترین دانشمندان نسب بود که به وی اعتماد و استناد می‌کردند.

او از داییش سید محسن بن حسن شدقمی و سید عبد الرّضا بن شمس الدین ابن علی حسینی ساکن بصره روایت می‌کند و آن گونه که در کتاب تحفه آمده در فقه شاگرد سید بن محمد بن جویبر حسینی بوده است.

وی کتابهایی نوشته است، از جمله مشهورترین کتاب وی تحفة الازهار و زلال الانهار فی نسب اولاد الائمّة الاطهار در سه جلد، که یک نسخه عکسی آن به خط شریف خود مؤلف نزد این جانب است. و نسخه‌هایی از این کتاب در کتابخانه‌ها و در دانشگاه تهران نسخه‌ای کامل به خط شریف وی موجود است که فاضل معاصر سید محمد مشکاة حسینی بیرجندی آنها را هدیه کرده و در پشت کتاب مهر مؤلف وجود دارد.

سید ضامن، علم نسب را از پدرش آموخت و او نیز از پدرش، من چند مشجّره را در عراق دیدم که به مهر و گواهی وی آراسته بود.

از جمله مسافرتهای وی یکی به ایران بوده که در سال 1078 ه وارد