مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 643

دارای علم و عمل و صالح پرهیزگار و دیندار و مبارز با متجاوزان و چندین محاوره و مباحثه استوار در بسیاری از علوم غریبه بوده است، به فضیلت او بسیاری از فضلای بزرگ گواهی داده‌اند. وی در شهر مدینه از دنیا رفت و چهار پسر بجا گذاشت».

و نیز نسب شناس معاصر سید احمد برادعی ینبعی حسینی در کتاب الدرر السّنیة فی الانساب الحسنیة و الحسینیه خود که در جدّه به چاپ رسیده از قول وی مطالبی نقل کرده و شرح حال او را آورده است.

164- شریف نسّابه سید حسین بن علی بن حسن بن شدقم حسینی مدنی.

علامه شیخ احمد بن محمد بن علی بن ابراهیم یمانی شیروانی در کتاب حدیقة الافراح لازالة الاقراح خود که در قاهره به چاپ رسیده از او یاد کرده و در صفحه 77 مطلبی دارد که خلاصه آن چنین است: سیدی فاضل و هوشیار بود و در نگارش خلّاقیت داشت و در بیان مطالب از بسیاری پیشی گرفت.

صاحب کتاب السلافة می‌گوید: در شرح حال او گفته‌اند که وی از واردین به سرزمین هند است که در آنجا درخشید و آوازه‌اش پیچید و مقامش والا شد. او قصیده‌ای در مدح پیامبر (ص) دارد.

165- نسب شناس سید ناصر الدّین کمونه حسینی نجفی

فرزند حسین بن محمد بن عز الدین حسین بن ناصر الدین محمد حسینی آل کمونه نجفی.

وی از مشاهیر دانشمندان عصر خویش، فقیه، محدّث، ادیب و عالم در رجال و تفسیر و علم نسب بود. پس از مرحوم پدرش در سال 1036 ه عهده‌دار نقابت علویان شد و به اصفهان آمد و نزد شاه عباس اول صفوی موسوی تقرّب یافت.

او چندین کتاب و شهاداتی در مشجره‌ها دارد و نیز اجازه نامه مفصّلی به میر عماد الدّین محمد حکیم، ابو الخیر بن عبد اللّه یافعی داده که تاریخ آن مربوط به سال 1071 ه می‌باشد و در نجف اشرف آن را نوشته است.

سید ناصر الدّین در دهم ماه رجب المرجّب سال 1085 ه از دنیا رفت.