مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 649

محمد بن ابی المجد مرعشی حسینی.

وی از نسب شناسان بزرگ قرن دوازدهم بوده، علم نسب را از پدرش که فقیه و محدث و نسب شناس (متوفّای 1081 ه.) بود فرا گرفته است و او پدر قوام الدین مجد المعالی نسب شناس است.

171- شریف محمد کاظم بن حسن عمیدی معروف به شریف عمیدی

حسنی حسینی عریضی نجفی حائری.

این دانشمند، نسل بعد از نسل هاشمی نبوده بلکه از طرف مادرش که علویّه عریضی بوده و جده مادریش که حسینی اعرجی و جده پدریش که حسنی بوده‌اند شریف لقب گرفته است، و به خاطر نسبت جده مادریش که از آل عمیدی بوده، به وی عمیدی گفته‌اند.

شاگردش سید شبّر مشعشعی موسوی که قبلا شرح حالش گذشت او را با اوصاف ثقه جلیل القدر، عالم بزرگ، هوشیار، نسب شناس، استاد و مورد اعتماد ما و ... توصیف کرده است.

در بعضی از حواشی وی بر کتابهای نسب به خط خودش چنین آمده است:

«نوشته کمترین مخلوق محمد کاظم شریف حسنی حسینی عریضی، شامگاه جمعه شانزدهم ماه رجب الاصبّ از ماههای سال 1164 ه در مشهد غروی نجف-». وی دستخطی بر مشجره سادات آل حجوج دارد.

172- شریف محمد خان بن امیر صف شکس خان حسینی مرعشی

که مردی فقیه، جلیل القدر و علامه نسب شناس بود.

وی در تمام فنون مانند نسب، فقه، حدیث، کلام و امامت کتاب نوشته است و از ندیمان خاص سلطان عالمگیر شاه ملک هند (متوفای سال 1118 ه.) از اولاد تیمور لنگ بوده و در زمان پادشاهی بهادر شاه ملک هند از دنیا رفت. سید امین عاملی در اعیان الشیعه شرح حال او را آورده است.

173- شریف محمد بن قوام الدین بن محمد بن جمال الدین بن علاء الدین

بن محمد بن ابی المجد مرعشی حسینی.