مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 657

شیخ الاسلام در مشهد رضوی (متوفای سال 1292 ه.) که در توحید خانه از بیوتات حرم شریف رضوی (ع) دفن شده است.

فاضل اسماعیل پاشا نیز نام ایشان را در کتاب هدیة العارفین، ج 2، ص 380 و استاد ما تهرانی در الذّریعه و بعضی از معاصران در کتابهایشان آورده‌اند.

180- سید ابو الربیع سلیمان بن محمد بن عبد اللّه بن محمد بن علی

بن موسی علوی علمی شفشاونی مشهور به حوات نسب شناس.

محمد بن محمد مخلوف در کتاب شجرة النور الزکیه راجع به وی می‌گوید:

«شریف علامه، زبان ادبا و افسر اذکیا، نقیب اشراف و شجره انصاف که ریاست در ادب و مهارت در علوم عربیت و لغت و ایام عرب به وی منتهی می‌شود. وی از بزرگانی کسب علم کرده است از جمله: محمد بن طیب قادری و عبد القادر بوخریص و شیخ یازغی و جنوی و تاودی. و شیخ کوهن و مدغری نیز از او استفاده کرده‌اند». تا آخر آنچه در شرح حال وی نوشته است به صفحه 379 از کتاب شجرة النّور الزّکیة فی طبقات المالکیة مراجعه کنید.

می‌گویم: وی تألیفات ارزشمندی در نسب و ادب دارد از جمله: کتاب السّر الظّاهر فی من احرزبفاس الشرف الباهر که در فاس مغرب به چاپ رسیده است، و کتاب البدور الضّاویة فی التعریف بالسّادات اهل الزّاویة الدّلائیة، در یک جلد و کتاب قرة العیون فی الشّرفاء القاطنین بالعیون و کتاب الروضة المقصودة فی مآثر بنی سودة در یک جلد و کتاب نفی المنکر فی من زعم حرمة السکّر و کتابی درباره خاندان وی «آل حوات» و کتاب ثمرة انسی فی التعریف بنفسی که زندگی خود را از آغاز تا سکونتش در شهر فاس شرح کرده است و کتاب انساب آل البیت و الائمة که در سال 1206 ه. آن را به پایان رسانده و نسخه‌ای از آن به خط مغربی در کتابخانه رباط در مراکش موجود است. و دیگر کتابها که تعدادی از آثار ایشان در کشور مغرب به چاپ رسیده است.

می‌گویم: در کتاب الشجره تولّد وی در حدود سال 1160 ذکر شده و به طوری که در بعضی کتابها آمده، وفاتش در روز سه شنبه، نوزدهم صفر سال