مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 67

نمی‌کردم تا این که شهر زادگاه و محلّ رشد خود را می‌گفت سپس به کتابهای انساب مراجعه می‌کردم، و شهری را که او گفته بود، سراغ می‌گرفتم و می‌دانستم آن شهری که وی بدان‌جا نسبت دارد، آیا وی خود تنها در آن جا بوده، و بعضی از فرزندانش به شهرهای دیگر منتقل شده‌اند؟ و آیا اصلا فرزندی دارد، یا نه؟ به این ترتیب کتابی فراهم کردم و نام آن را منتقلة الطالبیّه نهادم، و در این کتاب نام شهرها و سایر جاهایی را که در مشرق و مغرب، قبایل طالبیّون آن جا واقع شده و آنها ساکن آن جا شده‌اند، نام بردم، و آن را مطابق حروف الفبا منظم کردم، تا برای کسانی که می‌خواهند، شهری را پیدا کنند، آسان باشد، و محتاج به ورق زدن تمام کتاب نباشد. و من این کتاب را به روشی که گفتم از آن رو تنظیم کردم تا هر کس که- به طور مثال- وارد اصفهان و جاهای دیگر می‌شود، و وانمود می‌کند که طالبی است، ما نام او، و نام شهرش را در نظر می‌گیریم، و به این کتاب مراجعه می‌کنیم و نسبت وی را از روی آن، مورد بررسی و تحقیق قرار می‌دهیم.

به طور مثال: اگر کسی از طالبیّون گذرش به اصفهان بیفتد، و بگوید: شهر من اندلس است، ما این شهر و نام آن کسی را که به این شهر انتساب دارد در باب الف می‌جوییم، تا اگر نسبت وی به آن شهر درست باشد، شرح آن را با توضیح کافی در کتاب یافته، و درست و نادرستی سخن او را از روی آن می‌سنجیم، و اگر این کسی که به تازگی از اصفهان به اندلس وارد شده است و نام او که منتسب به اصفهان است در ردیف افراد مقیم اندلس در این کتاب موجود نباشد، سؤال می‌شود، انتقال تو، یا پدر و یا جدّت به اندلس از کدام شهر بوده است؟ آنگاه آن شهری که به نام پدران و نیاکانش که مقیم آن جا بودند، موسوم است، آن جا را می‌جوییم، اگر آن جا یافت شد، پس وی در ادّعای خود صادق است، و اگر نه او دروغگو و کاذب است. وانگهی این روش را ترجیح دادم که اگر تصحیح نسبت