مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 672

اطلاعات وسیعی در علوم شمسی و قمری و زحلی داشت و مبتکر دندان مصنوعی بود. در روزگار جوانی در سرزمین هند گردش کرده و فنون عجیبی را از مرتاضها و دیگران آموخته بود.

وی از گروهی از آن جمله فاضل اردکانی حائری و حاج میرزا محمد حسن شیروانی و مولی لطف اللّه لاریجانی و دیگران روایت می‌کند.

در سال 1316 ه. در تهران از دنیا رفت و پیکرش را به نجف منتقل کردند و در آخر وادی السلام نزدیک مقام مهدی (ع) در محوطه‌ای معروف به مقبره سادات به خاک سپردند.

اولاد بزرگواری از خود به جا گذاشت که عبارتند از: علامه حاج میرزا جعفر افتخار الحکماء، صاحب تعلیقات بر قانون شیخ، و حاج سید محمد معروف به معظّم السّادات که ساکن شهر مرند بوده و در آن جا اولادی دارد و از بزرگان سادات بوده است. و علامه سید اسماعیل شریف الاسلام از علمای تهران و از شاگردان برجسته علامه شهید شیخ فضل اللّه نوری و پدر این جانب، علّامه آیة اللّه سید شمس الدّین محمود و پدر همسرم سید ابراهیم تاجر کتبی در تهران و سید عبد الغفار و سید عبد السّتّار و بازماندگان ایشان در شهر مرند از بلاد آذربایجان می‌باشند.

آقا سید علی چهار همسر داشت که عبارتند از مخدّره فاطمه خانم، دختر علامه حاج ملا شریف شیروانی صاحب کتاب صدف اللآلی که مادر سید جعفر افتخار الحکماء است دوم: بتول خانم دختر لقمان الممالک از اطبّای مشهور ایران در تهران. سوم: مخدره مکرمه فاضله مدرّسه، شمس شرف طباطبائیه دختر حاج سید محمد بن سید عبد الفتاح بن علامه آیة اللّه، حاج میرزا یوسف طباطبائی از مشهورترین شاگردان وحید بهبهانی که شاعر در مرثیه او چنین می‌گوید:

میرزا یوسف آن ملاذ انام‌آنکه در اجتهاد بود تمام

روحش از چاه تبن برون آمدسوی مصر بهشت کرد خرام

بهر تاریخ او به من عربی‌گفت «بالخلد حجة الاسلام»

(بالخلد حجة الاسلام- مطابق حروف ابجد- 1242 ه. ق می‌شود).