مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 677

در این کتاب اداره امور قضائی و فتوایی، مالی و لشکری و دیگر چیزها در زمان پیامبر (ص) و پس از آن را در دو مجلد گردآورده است، و دیگر کتابها.

198- علامه سید عبد اللّه موسوی بحرانی بلادی

سوم فرزند سید ابوالقاسم بن سید عبد اللّه بلادی دوم معروف به علم الهدی پسر سید علی بن محمد کبیر بن سید عبد اللّه اوّل فرزند علوی ملقّب به عتیق حسین بن حسن بن عبد اللّه بن عیسی بن خمیس بن احمد بن ناصر بن علی بن سلیمان بن جعفر بن موسی بن محمد بن علی بن علی بن حسن بن محمد بن ابراهیم مجاب بن محمد عابد بن موسی الکاظم (ع).

وی فقیه، اصولی، محدث، نسب شناس و از خاندان علم و فضیلت بوده است. او در نزد گروهی از اساتید و بزرگان به تحصیل پرداخته و از آنها روایت کرده است که خود اسامی استادها و مشایخش و شاگردانش را به تفصیل در کتاب السحاب الّلآلی (ج 1، ص 150- 145) آورده است.

از جمله اساتید وی شیخ عبد الهادی شلیله بغدادی، سید محمد بحر العلوم صاحب البلغة، مولی فتح اللّه شیخ الشریعه اصفهانی، سید محمد کاظم طباطبائی یزدی و مولی محمد کاظم آخوند خراسانی و دیگران هستند.

سید بحرانی در سال 1326 ه پس از آن که به مقامات عالیه علم، فضل و کمال رسید از نجف اشرف به موطن خویش- بوشهر- مراجعت کرد. وی از اساتید اجازه حدیث این جانب است که در روز سه شنبه ششم ماه شعبان سال (1356) اجازه نامه را نوشتند.

وی تألیفاتی دارد که بالغ بر هفتاد کتاب و رساله به عربی و فارسی می‌شود از جمله کتابهای: الاجازات، الاصول الثّلاثة، الرّجال، السّحاب الّلآلی فی المطالب العوالی، کشکول، الغصن الثالث که شاخه‌ای از کتابش: الغیث الزّابد درباره نسب مؤلف و هم شهریهای او است که به چاپ رسیده است، الغیث الزّابد فی ضبط ذرّیة محمد العابد که مشجره‌ای است درباره نسب مؤلّف تا امام کاظم (ع) که در سال 1316 به چاپ رسیده، الأبرار در شرح حال خود وی و اساتیدش و مظهر الانوار فی احوال الائمة الأطهار.