سیری در اندیشه دفاعی حضرت امام خمینی(ره) صفحه 176

کیف الموت عندک» فرزندم! مرگ نزد تو چگونه است؟ گفت: «یا عم احلی من العسل.» [290] .

ای عمو از عسل شیرین‌تر است. یا وقتی «ابی‌شبیب شاکری» به میدان آمد، کسی به مقابله‌ی او نیامد. به سپاه کوفه دستور دادند که او را سنگ باران کنند. او چون اوضاع را چنین دید، زره را از تن به درکرد و کلاه خود از سر برداشت و عریان به دشمن حمله کرد. [291] اینها نمونه‌هایی از شهامت و دلیری یاران و فرزندان امام حسین «علیه‌السلام» است که در پرتو ولایت، قلوبشان مالامال از عشق و به لقای حق گردید. تأثیر روح حماسی امام، مرگ را بازیچه‌ی آنان و سوزش تیرها و نیزه‌ها و را در کامشان، شیرین‌تر از عسل کرد.

حکومت یا شهادت

ظهور حماسه به اسم قدرت در جهان خارج، از آن ولی اعظم است و بی‌تردید، کسی که هویت قدرت الهی در عالم هستی است، قدرت و شجاعتش همتایی ندارد؛ بلکه اساسا ترس و وحشت در وجودش راه پیدا نمی‌کند. از این روست که مولای متقیان حضرت علی «علیه‌السلام» وقتی به تنهایی و بی‌کسی تهدید می‌شود، می‌فرماید:

و الله لو لقیتهم واحدا و هم طلاع الارض کلها ما بالیت و لا استوحشت.» [292] .

«به خدا سوگند! اگر یک تنه با آنان روبه‌رو شوم، در حالی که تمام روی زمین را پر کرده باشند، هیچ ترسی و وحشتی به خود راه نخواهم داد.»

و امام حسین «علیه‌السلام» هم می‌فرماید:

«الا ترون ان الحق لا یعمل به و ان الباطل لا یتناهی عنه لیرغب المؤمن فی لقاء الله محقا و لا أری الموت الا السعادة و لا الحیاة مع الظالمین الا برما.» [293] .

«آیا نمی‌بینید که به حق عمل نمی‌شود و از باطل جلوگیری نمی‌گردد؟ در چنین شرایطی، شخص مؤمن به حق باید از جان خود بگذرد و مشتاق