یادنامه طبری صفحه 14

یافت. در این زمان حسن بن محمد صباح و ابو سعید استخری، از اساتید فقه شافعی، در بغداد بسر می‌بردند و طبری مکتب شافعی را به عنوان مذهب خویش برگزید و سالهایی چند بر اساس آن فتوی می‌داد.

در راه سفر به مصر:

در مسیر سفر به مصر، طبری بر فراز جبال و تپه‌های شامات و سواحل و مرزهای آن گذر و اقامت کرد و اقامت او به‌ویژه در بیروت ایامی چند به درازا انجامید؛ چون در آنجا عباس بن ولید بیروتی مقرئ را دیدار کرد و در جامع (و مسجد) آن هفت شب را در حضور او به سر برد و قرآن را به روایت قرّاء شام بر وی تلاوت و ختم کرد. 8

طبری رحله و سفر خود را تا «فسطاط» مصر دنبال کرد و در 253 قمری- در اوایل حکومت احمد بن طولون- بدانجا رسید و نخستین دانشمندی را که در این نقطه دیدار کرد ابو الحسن سرّاج مصری بود که ادیبی آگاه به فنون متفرّع ادب عربی به شمار می‌رفت و دانشمندانی را که بر فسطاط درمی‌آمدند دیدار می‌کرد و پذیرای آنان می‌شد.

مدت اقامت طبری در مصر به طول انجامید و در اثنای آن در سال 256 قمری به شام سفر کرد و آنگاه به مصر بازگشت و فقه شافعی را از ربیع بن سلیمان مرادی و اسماعیل بن ابراهیم مزنی و فرزندان عبد الحکم یعنی محمد بن عبد اللّه و برادرش عبد الرحمان و فقه مالکی را از شاگردان عبد اللّه بن وهب فرا گرفت، و در مصر محضر یونس بن عبد الاعلی استاد اقراء آن دیار را درک نمود و قرائت حمزه و ورش را از وی دریافت کرد.

سرانجام طبری به بغداد رفت و یک بار سفری به طبرستان داشت که به دنبال آن برای همیشه به بغداد بازگشت و از آن پس از آنجا بیرون نیامد. ره‌آورد این سفرها روایات و یادداشتها و تجربیات و قرائت کتب فراوان و مصاحبت با بزرگان علم و استفاضه از محضر آنان بود.

طبری از این پس بغداد را به منزله آخرین موطن و اقامتگاه خویش برگزید