یادنامه طبری صفحه 161

خواسته‌اند با جعل این‌گونه احادیث ناهنجار، آب را از سرچشمه گل‌آلود کنند، تا اصل پیامبری خاتم انبیاء را زیر سؤال ببرند و سر آب را به صورت سرابی درآورند و از این راه به منظور پلید خود برسند، که تاکنون هم رسیده‌اند.

اینک اجمالی از حل واقعیت بعثت و آغاز نزول وحی الهی بر حضرت ختمی مرتبت صلی اللّه علیه و آله در منابع شیعه امامیه و پیروان مکتب اهل بیت عصمت و طهارت و ائمه معصومین صلوات اللّه علیهم اجمعین.

امیر المؤمنین (ع) و مسئله آغاز وحی‌

امیر المؤمنین علی علیه السّلام که از شش سالگی در دامن تربیت پیغمبر پسر عموی خویش پرورش یافته بود و هنگام نزول وحی به سن 9 یا ده سالگی در خانه پیغمبر و خدیجه بسر می‌برد و به تصدیق عموم دانشمندان اسلام، نزدیکترین فرد مسلمان به پیغمبر بود، در نهج البلاغه می‌فرماید: «ای مردم! شما از مقام و منزلت من نسبت به پیغمبر به واسطه خویشی و نزدیکی و منزلت خاصی که با او داشته‌ام، آگاهی دارید. پیغمبر مرا در زمان کودکی در دامن خود پرورش داد و نوزادی بودم که به سینه‌اش می‌چسبانید و در بسترش می‌خوابانید و در آغوش او جای داشتم و بوی عرق مبارکش را استشمام می‌کردم.

از لحظه‌ای که پیغمبر (ص) را از شیر گرفتند، خداوند بزرگترین فرشته از فرشتگان خود را قرین و انیس او نمود تا او را با مکارم اخلاق و صفات پسندیده، شب و روز راه برد. من پیوسته در کنار پیغمبر (ص) بودم. هر روز از صفات ممتازش دانشی به من می‌آموخت و سفارش می‌کرد که در کارها به وی اقتدا کنم. او هرساله مدتی را در حرا بسر می‌برد. در آن مدت من او را می‌دیدم و جز من کسی او را نمی‌دید.

در آن ایام خانه‌ای در مکه نبود که غیر از پیغمبر و خدیجه و من آثار مسلمانی را در آن به پا دارد. من نور وحی و رسالت را می‌دیدم و بوی خوش نبوت را استشمام می‌کردم.

من صدای ناله شیطان را به هنگام نزول وحی بر پیغمبر (ص) می‌شنیدم. پرسیدم یا رسول اللّه! این صدای ناله چیست؟ فرمود: این شیطان است که از عبادت خداوند مأیوس شده است. (یا علی) تو می‌شنوی آنچه را من می‌شنوم و می‌بینی آنچه را من می‌بینم، با این فرق که تو پیغمبر نیستی، ولی وزیر و مددکار من هستی و پیوسته بر خیر و نیکی