یادنامه طبری صفحه 164

دست تو می‌دهند، و تو آن را به برادرت علی می‌سپاری. پرچمی که در سرای دیگر، همه پیغمبران و صدیقان و شهیدان به زیر آن گرد می‌آیند و علی تا درون بهشت پرنعمت فرمانده آنها خواهد بود، در دست تست.

من گفتم: خداوندا! این علی بن ابیطالب که او را به من وعده می‌دهی کیست؟ 34 آیا او پسر عموی من است؟ ندا رسید ای محمد! آری. این علی بن ابیطالب برگزیده من است که به وسیله او این دین را پایدار می‌گردانم و بعد از تو بر همه پیروانت برتری خواهد داشت.» 35

توضیح مطلب‌

می‌بینید که در این حدیث جالب منقول از امام هادی (ع)، نواده خاتم (ص) (شهید در سال 254 ق به امر متوکل عباسی) هیچ‌یک از محذورات ده حدیث منقول از تاریخ و تفسیر طبری و سایر منابع را ندارد و کاملا با معتقدات اسلامی فریقین شیعه و سنی هم‌آهنگ است. فقط مسئله بیهوش شدن پیغمبر و عارضه تب حضرت است که پیداست و طبیعی است که عظمت جلال خداوندی، چنین وضعی را برای بزرگترین انسان روی زمین فراهم می‌آورد؛ همان‌طور که پیغمبر و ائمه اهلبیت هنگامی‌که در پیشگاه الهی به نماز می‌ایستادند، بندهای دوش آنها می‌لرزید، که خاصیت احساس انسان حقیر در مقابل عظمت پروردگار جهانیان است.

بیم و هراس پیغمبر از این‌که در صورت آشکار ساختن دعوت خویش، کفار قریش که عناصری خودخواه و رفاه‌طلب بودند، او را تکذیب کنند و به جنون یا تماس با شیطان منسوبش دارند، هم کاملا قابل توجیه است. این معنی غیر از احساس پیغمبر به دیوانه شدن پس از رسیدن به مقام نبوت است، که نمی‌دانست کسی که با وی برخورد نمود، پیک وحی یا شیطان یا چیزی دیگر بوده است!

می‌بینید که در این حدیث جبرئیل چنانکه انتظار می‌رود «در هاله‌ای از نور قرار دارد» و سه بار به پیغمبر نمی‌گوید بخوان! که پیغمبر هم بگوید: چه بخوانم، یا نمی‌توانم بخوانم، مکتب نرفته‌ام و درس نخوانده و از این قبیل برخوردها. جبرئیل سه بار پیغمبر را نگرفت و نیفشرد که بار سوم از شدت فشار یا از بیم عصبانیت جبرئیل که مبادا