یادنامه طبری صفحه 198

یَخافُونَ یَوْماً/ وَ یَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذابَ/ وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْمَحِیضِ/ وَ یُنَزِّلُ عَلَیْکُمْ/ وَیْلٌ لِلْمُطَفِّفِینَ.

ه) هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ/ هُوَ الَّذِی خَلَقَ لَکُمْ ما.

ی) یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ قُولُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا تَدایَنْتُمْ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا جاءَکُمُ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا لَقِیتُمُ*/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا نَکَحْتُمُ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا نُودِیَ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ارْکَعُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا*/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ جاءَکُمْ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا*/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا خُذُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا شَهادَةُ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قاتِلُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ*/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُلُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُونُوا قَوَّامِینَ بِالْقِسْطِ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُونُوا قَوَّامِینَ لِلَّهِ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا*/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا یَحِلُ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَیَبْلُوَنَّکُمُ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِیَسْتَأْذِنْکُمُ/ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتَدَّ/ یا أَیُّهَا الرَّسُولُ لا یَحْزُنْکَ/ یا أَیُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا/ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ/ یا أَیُّهَا النَّاسُ کُلُوا/ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِذا جاءَکَ/ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِذا طَلَّقْتُمُ/ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنا/ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ جاهِدِ الْکُفَّارَ*/ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ/ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْواجِکَ/ یا بَنِی آدَمَ خُذُوا/ یا بَنِی آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا/ یا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناکَ/ یا نِساءَ النَّبِیِّ* یَرِثُنِی وَ یَرِثُ/ یَسْتَفْتُونَکَ قُلِ اللَّهُ/ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْأَنْفالِ/ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ/ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الشَّهْرِ/ یَسْئَلُونَکَ ما ذا أُحِلَ/ یَسْئَلُونَکَ ما ذا یُنْفِقُونَ*/ یُوصِیکُمُ اللَّهُ فِی/ الْیَوْمَ أُحِلَّ لَکُمُ.

یادداشتها

______________________________
(1) او است خدایی که فرو فرستاد بر تو کتاب که از آنها آیات استوار و تمام است و که آنها معظم قرآن و مایه دین‌داران و علم‌جویان است. سوره 3 (آل عمران) آیه 7. ص 122 تفسیر ادبی و عرفانی قرآن مجید، امام احمد میبدی، نگارش حبیب اللّه آموزگار، تهران، چاپ اقبال، 1352.
(2) ص 799، دیوان حکیم قاآنی شیرازی، تصحیح محمّد جعفر محجوب، تهران، امیر کبیر، 1336. و لغتنامه دهخدا زیر کلمه محکمات.
(3) شیخ فخر الدین احمد بن عبد اللّه متوّج بحرانی با توجه بدین عقیده در باب آیات احکام کتابی تألیف کرد و آن را «النهایة فی تفسیر خمسمائة آیة» نام نهاد. ص 402، ج 24، الذریعه آغابزرگ تهرانی، چاپ مجلس،