یادنامه طبری صفحه 283

مواد مشترک در هر دو اثر:

کافر شدند؛ دشمنی خدای؛ بزرگتر؛ دشمنیها؛ بخوانندتان/ می‌خوانند؛ کافر شدید/ کافر می‌شوی؛ گویند؛ میرانیدی؛ ما را؛ دوبار؛ زنده کردی/ زنده گردانیدی؛ ما را؛ دوبار؛ بیرون شدن؛ هیچ راهی؛ که چون بخواندتان؛ کافر شدید/ کافر شدی؛ انباز گیرید/ همباز گفتید؛ بگرویدید/ بگرویدی؛ خدای‌راست؛ اوست؛ شما را؛ آیتهای او/ آیات خود؛ از آسمانها روزی؛ بخوانید/ بخوانی؛ خدای را؛ باخلاص/ خالص بکرده؛ کافران؛ درجاتها/ درجات؛ خداوند عرش؛ از فرمان او/ از فرمان خود؛ بر آن‌که خواهد؛ از بندگان/ از بندگانش؛ آن روز که ایشان؛ بیرون آیندگان/ بیرون آیند؛ بر خدای از ایشان چیزی؛ کی راست پادشاهی آن روز/ کراست پادشاهی امروز؛ امروز پاداش دهد/ امروز پاداشت دهند؛ بدانچه کرده است/ به آنچه کرده باشد؛ زودشمار است؛ ایشان را؛ دلها نزدیک گلوگاه باشد/ دلها بنزدیک گلوها باشد؛ داند/ می‌داند؛ خیانت چشمها؛ و آنچه بپوشد دلها/ و آنچه نهان دارد دلها.

نتیجه حاصل از این شمارش آنکه، حدود 46 مورد در هر دو متن مشترک است. با توجّه به اینکه عمدی در انتخاب این آیات نبوده است، می‌توان به قیاس همین نتیجه را در دیگر آیات قرآنی و ترجمه فارسی شده آن تعمیم داد.

موارد اختلاف در هر دو اثر:

آنکسها/ آنان‌که؛ آواز دهند؛ ندا کنند؛ تنهای شما را/ شما با خود؛ سوی گرویدگان/ شما را با ایمان؛ بار خداوند ما/ خدای ما؛ مقرّ آمدیم/ اقرار دادیم؛ بگناهان خود/ به گناه خود؛ آن تانست «*»/ آن به آن است؛ بخدای یگانه/ خدای را یکی؛ داوری/ حکم؛ بالاترین/ بزرگوار؛ آنک بنمود/ که نماید؛ فروفرستاد/ فرومی‌آرد؛ و نه پند گیرد/ و اندیشه نکند؛ مگر/ الّا؛ بازگردد/ تایب باشد؛ دین/ طاعت؛ وگر دشوار دارند/ و اگر کاره باشند؛ برداشته پایگاهها/ بردارنده درجات؛ بفرستد جبریل را/ برافگند وحی؛ تا بیم کند روز بهم رسیدن/ تا بترساند از روز قیامت؛ نه پنهان شود/ پوشیده نماند؛ شکننده

*. کذا در ترجمه تفسیر طبری، شاید که کلمه به صورت: «بانست/ به آن است» بوده باشد.