یادنامه طبری صفحه 285

از جمله نواحی ری مؤثر بوده است. اگر ترجمه آیاتی از تفسیر ابو الفتوح را به عنوان مثال با ترجمه قرآن ری 4 بسنجیم، با توجّه به اینکه هر دو اثر محصول یک زمان و یک مکان هست- یعنی سرزمین ری- درخواهیم یافت که وجوه اختلاف نسبت به ترجمه تفسیر طبری از حدّ متعارف بیرون است.

از طرف دیگر مقایسه و سنجش این بخش از ترجمه تفسیر طبری و ترجمه آیات قرآنی تفسیر روض الجنان، با ترجمه قرآن مترجم شماره 4 آستان قدس رضوی 5، که مترجم آن خراسانی بوده- با توجّه به نظریّات مرحوم دکتر رجایی در این ابواب- نشانگر آن است که صاحبان این آثار سلیقه واحدی را در ترجمه آیات قرآنی اعمال داشته‌اند. همین نکته حاکی از آن است که برای مردم ایران و عامه فارسی‌زبانان، سبک و اسلوب ترجمه تفسیر طبری، و به قیاس با آن ترجمه آیات تفسیر روض الجنان و روح الجنان، ملاکی است معتبر در درک و فهم معانی قرآنی و شناخت معادلهای فارسی در برابر واژگان تازی.

یادداشتها

______________________________
(1) به قلم جمعی از نویسندگان و علمای قرن چهارم هجری، ترجمه تفسیر طبری، تصحیح حبیب یغمایی، 7 ج، انتشارات توس، تهران 1356، ج 5 و 6.
(2) حسین بن علی بن محمّد بن احمد الخزاعی النیشابوری، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، «مشهور به تفسیر ابو الفتوح رازی»، تصحیح دکتر محمد جعفر یاحقی- دکتر محمد مهدی ناصح، ج 17، انتشارات بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، مشهد، ج 16، بهمن ماه سال 1365، اردیبهشت ماه 1366.
(3) علی اردلان مجران، فهرست کتب خطی کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی، انتشارات آستان قدس «12»، چاپ دوم، مشهد 1365، ج 1، ص 507.
(4) ترجمه قرآن ری، به اهتمام دکتر محمد جعفر یاحقی، انتشارات بنیاد فرهنگی رواقی، تهران 1363.
(5) متنی پارسی از قرن چهارم هجری، «معرّفی قرآن خطّی مترجم شماره 4» آستان قدس رضوی، به کوشش دکتر احمد علی رجائی، انتشارات سازمان امور فرهنگی و کتابخانه‌های آستان قدس رضوی، بی‌تا.