یادنامه طبری صفحه 477

گرفتند. حسن بن زید حسنی معروف به داعی صغیر خشنود از اینکه می‌تواند ناحیه ری را تا زنجان و قم در تحت قدرت خود داشته باشد، ولی به سبب اینکه از شرابخواری جلوگیری می‌کرد و در مقابل حملات امیران طرفداری می‌کرد توطئه‌ای از رجال و بزرگان بر ضد وی برپا شد که در آن ماجرا حسن کشته شد. بعد از قتل او سرداری به نام اسفار دیلمی پسر شیرویه در 317 به ری لشکر کشید و دعوی استقلال کرد. اسفار به دست مردآویج کشته شد و بالنتیجه مردآویج بر گرگان و طبرستان و قزوین و ری و قم و کاشان و لرستان مستولی شد. پس از کشته شدن مردآویج آل بویه در ری مستقر شدند و ری حدود 100 سال جزو قلمرو رکن الدین دیلمی بود.

______________________________
(1)Tobit - کتاب توبیت داستانی است اخلاقی در احوال توبیت پسر و پدر (توبیت نام یک تن یهودی از قبیله نفتالی بود که در قرن هفتم پیش از میلادی می‌زیست)، وبستر ص 1226.
(2)Judit - نام زن جوان و بیوه مردی از بزرگان شهر باستانی بتولی‌Bethulia - بود. کتاب ژودیت که مؤلف آن ناشناخته مانده، داستانی است جالب از یهودیان باستان برانگیزنده احساس وطن‌پرستی این زن؛ و بستر ص 626.
(3) برای اطلاع بیشتر از اوضاع سیاسی ری در این دوران به: ترجمه تاریخ طبری، ابو علی بلعمی، قسمت مربوط به ایران، جواد مشکور. ص 331 مراجعه کنید.
(4) در ذی الحجه این سال مردم ری به زلزله‌ای سخت دچار شدند، که خانه‌ها ویران شد و جمعی از مردم کشته شدند و باقیمانده از شهر گریختند.

(طبری. ج 14 ص 6128)