یادنامه طبری صفحه 507

از بهر آن‌که رفتن ماه با آن منازلهای قمر است. 6/ 1511.

و ملوکان جهان را جمله بکشت. 5/ 1152 و از این نمونه‌هاست:

اصفیاان 6/ 1485؛ اولیاان 5/ 1308؛ احوالها 1/ 188.

4. جمع بستن کلمات فارسی مختوم به الف با «ان»

بگرویدند آن کسها گفتند: ماییم ترساان. 2/ 422.

و خدایست بیاری و نصرت با شکیباان. 3/ 591.

5. کلمات مختوم به نون را در جمع بستن، یک نون افزوده است:

که صدقها درویشانراست و مسکین‌نان را. 3/ 617.

6. جمع بستن کلمه «کس» که از مبهمات است در اکثر موارد با «ها»

آنکسها که بدروغ داشتند آیتهای ما. 3/ 552؛ 2/ 331.

7. طرز استعمال کلمه «مردم» الف) هرجا کلمه «مردم» به صورت مفرد به کار رفته، به معنی «انسان، بشر، تن، نفر» است:

چون مردم بمیرد هیچ کار را به کار نیاید. 1/ 13.

ب) هرجا معنی اسم جمع از این کلمه اراده شده باشد، با نشانه «ان» به کار رفته است:

پس آن مردمان را جشنی آمد بزرگ. 2/ 472.

8. برخی موارد دیگر:

الف) جمع بستن کلمات عربی با «ها»:

فضلها، فعلها، حالها، نعمتها، عذابها، طعامها و غیره.

ب) جمعهای مکسّر: منازل، اولیا، انواع، صحابه، صغایر، کبایر.

پ) جمع با «ات»: مخلوقات، صفات، معجزات.

ت) جمع بستن کلمات فارسی یا عربی منسوب، با «ان»:

بهشتیان، جهانیان، مکّیان، پیشینیان، عالمیان.

ث) جمع بستن اسم معنی با «ان»:

سوگندان، گناهان.