یادنامه طبری صفحه 510

و چون برداشتیم کوه را از برایشان ... گمان بردند که آن افتاده است برایشان.

3/ 551.

استعمال «آنک»:

آنک اندر گورهااند. 6/ 1490.

استعمال «اینت»:

در موارد تعجّب آورده شده است، خواه مشارالیه محسوس باشد یا غیر محسوس:

او راست آتش دوزخ همیشه اندران. اینت رسوایی بزرگ. 3/ 618.

به کار بردن ضمایر شخصی متّصل شخصی متصل مفعولی پس از کلمه «که»:

و می‌روید آنجا کتان می‌فرمایند. 4/ 846؛ 4/ 932.

صفت‌

مطابقت صفت و موصوف در افراد و جمع:

بینی مردمان را یا محمد مستان و نه باشند ایشان مستان شراب. 4/ 1052.

مطابقت صفت و موصوف در تذکیر و تأنیث:

و این کنعان کافر بود. 6/ 1482؛ نوح را زنی کافره بود. 6/ 1481.

تقدیم صفت بر موصوف (معدود):

مر ایشان را بدین هفت آسمان اندر آفریده است. 6/ 1509.

کاربرد چندین صفت عطفی با یک فعل در جمله اسنادی:

و شما گم‌راهان و پلیدان و کافران بت‌پرستانید. 6/ 1507.

استعمال صفت اتّصاف با پسوند صفت تفضیلی:

بگو که: خدای شتاب‌مندتر مکر است، که پیغامبران ما می‌نوشتند آنچه مکر می‌کردید. 3/ 669.

استعمال صفت مبهم در آخر جمله:

آن روز که حشر کنیم ایشان را همه. 3/ 671.

حذف علامت تفضیل:

اکنون هیچ‌جا پرنعمت از مکّه نیست. 1/ 108.