یادنامه طبری صفحه 511

یک تن از فرزندان آدم به دوزخ برم دوست دارم. 3/ 703.

صفت تفضیلی به جای صفت عالی:

که وعده تو حق است و تو حاکمتر حاکمانی. 3/ 713.

صفت مرکّب با پسوند «مند»:

خدای نه دوست دارد آن‌که باشد خیانت‌کننده و بزه‌مند. 2/ 325.

صفت نسبی:

مختوم به «ین» و «ینه» در این تفسیر آمده است، از آن جمله:

آهنین، زرّین، پشمین، رویین، جوبین، زرّینه، سیمینه. 3/ 687؛ 3/ 787.

صفت فاعلی مختوم به «نده»:

در این تفسیر زیاد آمده است: آفریننده، ناشناسنده، آمرزنده، زنده‌کننده ....

عدد (صفات عددی)

استعمال «دیگر» و «سدیگر» به جای دوم، سوم:

امّا این دو تن که اوّل ایشان را بفرستاد یکی صادق نام بود و دیگری صدوق و نام آن سه دیگر سلوم بود. 6/ 1505؛ 3/ 777.

به کار بردن اعداد ترتیبی (وصفی):

و سال چهارمین و پنجمین و ششمین همچنان هرچه ایشان را املاک بود همه به یوسف دادند. 3/ 787- 788.

ذکر «سه‌ام» به جای «سوّم»:

یکی زحل است و دیگری مشتری و سه‌ام مریخ. 6/ 1510.

اعداد توزیعی مختوم به «گان»:

پس یوسف ایشان را همی‌خرید یگان و دوگان. 3/ 788.

مطابقه عدد و معدود:

در این تفسیر از نظر افراد و جمع گاهی مطابقه ندارد و گاهی هم دارد.

اکنون این دو ستاره‌اند نورانی ... و جز از این پنج ستاره دیگر است رونده.

6/ 1509.