یادنامه طبری صفحه 522

این سورة التّوبه به مدینه فروآمدست. 3/ 631.

حرف «با» به جای «به»:

و پشتهای ایشان که با سوی درویشان کردند. 3/ 610.

استعمال «فر» به صورت پیشوند بر سر اسم مصدر به معنی «پیش»:

و فر دیدار آریم دوزخ را آن روز مر کافران را فر دیدار آوردی. 4/ 937.

حذف، ابدال، ادغام، تخفیف، کتابت‌

حذف یاء بدل از کسره:

اوست آنک بفرستاد بادها پراکنده از پیش. 5/ 1143.

«هرک» به جای «هرکه»:

و امّا هرک بگرویده بخدای بود. 4/ 935.

«کی» به جای «که»:

هرکی را راه راست دهد خدای، اوست راه راست یافته. 4/ 921.

تبدیل حرف «ب» به صورت «و»:

ورمدار دو چشم تو ازیشان. 4/ 924.

ورانگیزیم ایشان را، 4/ 928؛ بیاوی- بیابی. 4/ 937.

ابدال:

زفان/ زبان، 3/ 761؛ گوسپند/ گوسفند، 3/ 657؛ سولاخ/ سوراخ، 3/ 565؛ توسیر/ تفسیر، 4/ 934؛ یاویدن/ یابیدن، 3/ 567؛ کژ/ کج، 4/ 919؛ دوژخ/ دوزخ، 4/ 964؛ مزغ/ مغز، 5/ 1152؛ بشورد/ بشوید، 7/ 1890.

تخفیف:

نگوسار/ نگونسار، 4/ 889؛ ازنجا/ از آنجا، 3/ 643؛ اندوهگن/ اندوهگین، 3/ 628؛ نگرستن/ نگریستن، 3/ 558؛ نشند/ نشوند، 3/ 591.

کتابت:

اشتر/ شتر، 3/ 596؛ فریشته/ فرشته، 3/ 651؛ اومید/ امید، 3/ 665؛ اشکم/ شکم، 2/ 344؛ طلخی/ تلخی، 1/ 222؛ ده‌قان/ دهقان، 1/ 220؛ طرکیدن/ ترکیدن،