یادنامه طبری صفحه 553

3- منشأ میوه‌های سیاهرنگ، از جمله انگور سیاه

4- سبب سرافکندگی نرگس

5- هفت نوع از حیوانات نخست آدمی بودند و بعد به سبب گناههایشان، مسخ شدند.

6- مورچه سپید و دیوان سلیمان (ع)

7- منشأ گیاهان باردار و درختان بی‌بر

8- گریه از شادی

9- بر آب ماندن مرده

10- تنوع زبانها

11- تنوع نژادها و رنگها

بخش هفتم: ردپای افسانه در تفسیر آیات بخش اول: باورهای عامیانه اجتماعی و مذهبی‌

1- ابلیس مرایشان (آدم و حوّا) را شتاب همی‌کرد به خوردن آن (گندم) و می‌گفت که زود باشید و از آن بخورید. حوّا گفت: من بروم و از آن بخورم، بنگرم تا خود چه خواهد بود و برفت و پنج دانه از آن باز کرد و دودانه بخورد و سه دانه پیش آدم برد و گفت: ای آدم! من دو دانه خوردم و مرا از آن هیچ گزندی نرسید. و حوّا را از آن گزندی نرسید که امر و نهی همه مردان را باشد و کیخدارا، تا کیخدا گناه نکند کس زنان را به گناه نگیرد.

ج 1/ 53

2- وایدون گویند که آنجا که حام بن نوح بود هرآن میوه که بیرون آمد همه سیاه بود- این انگور سیاه [دا] اصل از آن است- و نبینی که علمای تعبیر اندر کتابها ایدون گویند که هر کی انگور سیاه به خواب بیند او را غم رسد و اندوه، و هر کی انگور سپید بیند او را شادی رسید، از بهر آن است؛ که انگور اندر اصل نیک است خواهی به خواب اندر خواهی به بیداری؛ ولکن آنچه سیاه است از دعای پیغامبری است از پیغامبران