یادنامه طبری صفحه 557

و اشمویل مرطالوت را بیاورد و بفرمود تا سر و تن پاک کرد و به دست او روغنی بود که او را روغن قدس خواندند و اصل آن روغن از یوسف ابن یعقوب افتاده بود. هرآن کسی که آن روغن به کار داشتی او ملکت را شایسته گشتی و نسخت این روغن به کتاب مبتدا اندر، بگوید. اشمویل آن روغن را به طالوت به کار برد تا طالوت شایسته ملکت گشت.

ج 1/ 154

13- (اسحاق عیص را بیشتر از یعقوب دوست می‌داشت و می‌خواست او را جانشین خود سازد ولی یعقوب پیشدستی کرد و دعای پیغامبری را نصیب خود ساخت. از دو دعایی که اجابتش قطعی بود فقط دعای طلب برکت برای عیص ماند. اسحاق عیص را دعا کرد و خدا بر نسل او برکت داد) عیص برخاست و به غربت شد و او را پسری آمد و او را «روم» نام کرد و این همه رومیان از نسل پسر عیصند و این زمین روم بدیشان بازخوانند و هیچ خلق به جهان اندر، بیشتر از رومیان نیستند و همه از نسل رومند پس عیص اسحاق و آن همه برکت از دعای اسحاق بود.

ج 3/ 765

14- خدای تعالی مر آدم را بیافرید از آن گل بدین صورت که اکنون ماییم و این صورت بر مثال نام محمد (ص) است: میم بر مثال سر آدم است و ح بر مثال دو دست و شکم بر مثال میم دیگر و دو پایش بر مثال دال.

ج 4/ 852

15- (ادریس (ع) با ملک الموت دوست بود، از او خواست وی را با خویشتن به آسمان برد) ببرد. و ادریس هر چه اندر آسمان ستارگان بودند رونده و ایستاده، بدانست و به زمین بازآمد و این نجوم حق بیاموخت بهری را از مردمان، و خلق از وی بنوشتند چون طوفان نوح آمد نجوم که از ادریس آموخته بودند همه غرق شد و آن کتبهای حق از دست مردمان برفت و اکنون آنکه به دست مردمان ماد است (مانده است) هیچ راست نیست مگر اندک.

ج 4/ 950

16- و به جهان هیچ کس به قوة و بالای این عادیان نبوده است و هر مردی را از ایشان دوازده گز بالا بود به گز ایشان. و ایشان را چندانی زور و قوّت بوده است که اگر