یادنامه طبری صفحه 596

«ملک روم بصلح بازگشت و سپاه روم با خزران شدند.» 180 در جای دیگر آورده است:

«پیش از آنکه بهمن جادو با ایشان رسد»- بایشان رسد.

استعمال این حرف نیز در ادبیات مدتها رواج داشته و ما در آثار قرن هشتم نمونه آنرا می‌بینیم. 15

این و آن برای تعریف‌

حرف تعریف «این» و «آن» نیز در این کتاب مکرر بکار رفته است. چنانچه در ص 52 گوید: «این فرود پسر سیاوش بود و در آن شهر خویش بزرگ شد و پادشاهی آن شهر بگرفت.»

راء زاید

گاهی نیز «را» علامت مفعول صریح را به طور اضافی و زاید به کار برده است و آن را با کلمه «برای» و «بهر» در یک جمله جمع کرده 16. «افریدون از همه خواسته او بگذاشت و دست بدان نکرد در هیچ چیز مگر آن علم که اندر خزینه نهاد از بهر مال را» 29- مثال دیگر: «و من نگاه کردم در کار خلق چاره نیست ملک را تا او را بیت المال نبود برای نیروی را و نگاهداشت رعیت را از دشمن» 170 (و ر ک ص 116)

الکا و قوشچی‌

بلعمی نوبتی پسوند ترکی «چی» را در کلمه «قوشچی» (- بازدار و میرشکار و نگهدارنده مرغان شکاری) استعمال کرده است ص 339- و این قوش خود لفظی ترکیست که در قرن چهارم در زبان فارسی متداول بوده است.

دیگر کلمه «الکا» (- سرزمین و بوم و ناحیه) را یک بار آورده است. (ص 308) که آن نیز لفظی ترکیست.

کاف تحقیر و تحبیب‌

کاف تحبیب و تحقیر نیز دوباره در این کتاب دیده شد. یکی در این عبارت: «آن زن پسرک را ببرد و بگذاشت که میوه بچیند» 147- که ظاهرا برای تحبیب بکار رفته است. دیگر در عبارت: «فیروز سخن آن مردک شنید» 133- (برای تحقیر)