یادنامه طبری صفحه 615

جریر اندر این کتاب آنرا دست بازداشته است و یاد نکرده است یکی حدیث النّمل و یکی حدیث الخیل و من هر دو را بیان کنم چنانکه در کتب تفسیر یافته‌ام». 20

در جای دیگر هم درباره محمد بن جریر سرزنش‌آمیز سخن گفته که چرا حدیث و اخبار خوب را در تاریخ خود نیاورده است:

ذو القرنین‌

«و محمد بن جریر از این حدیث که خدای عزّ و جلّ از قصّه ذو القرنین یاد کرده است اندرین کتاب هیچ نگفته است و ما بگوییم چنانکه خدای عزّ و جلّ اندر قرآن یاد کرد و بسیار نیکوتر است و با فایده‌تر از آن‌که محمد بن جریر در این کتاب گفته است و هر کجا حدیث لطیف و با فواید بسیار است خدای عزّ و جلّ یاد کرده است اندر کتاب خویش و آن مرد آن را اندرین کتاب یله کرده است از بهر اختصار را». 21

رَبِّ أَرِنِی

در تفسیر آیه «رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِ الْمَوْتی» گوید: «این خبری است که محمد ابن جریر یاد نکرده است بدین کتاب اندر و من بگویم که اندر او هم حکمت است و هم عبرت تا کسی که این کتاب خوانده باشد و این آیت، معنی آیت بداند». 22

به نعمت رسیدن قوم بنی اسراییل‌

در قصّه گرویدن بنی اسراییل به موسی از آیه شریفه إِذْ قالَ مُوسی لِقَوْمِهِ اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ ... سخن گفته و بار دیگر به اختصارگویی محمد بن جریر اشاره می‌کند و می‌گوید:» و این همه پندها و موعظه‌های موسی از پس آن بود که خدای جلّ و علا فرعون را و قوم را هلاک کرده بود و مصر و ملک مصر بنی اسراییل را رسیده بود و محمد بن جریر اندر این کتاب سخت مبتّر گفته است و هیچ نگفت از حدیث آن‌که خدای تعالی موسی و بنی اسراییل را باز مصر برد و ملک مصر و خانه‌های قبطیان ایشان را میراث داد نبایستی که از این حدیث خاموشی گشتی و دست بازداشتی که خدای تعالی اندر نبی نه یک جای و نه دو جای یاد کرده است که من بنی اسراییل را باز مصر بردم و ایشان را