یادنامه طبری صفحه 616

میراث‌خوار فرعون و اهل مصر کردم چنانکه خدای عزّ و جلّ گفت: «کَمْ تَرَکُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ کَرِیمٍ وَ نَعْمَةٍ کانُوا فِیها فاکِهِینَ کَذلِکَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِینَ» و بجای دیگر گفت: «فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ وَ کُنُوزٍ وَ مَقامٍ کَرِیمٍ کَذلِکَ وَ أَوْرَثْناها بَنِی إِسْرائِیلَ فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِینَ» و ایشان به مصر باز شدند و از پس ایشان میان ایشان حوادثها افتاد و عجایبها است و عبرت و این مرد این اخبارها هیچ نگفته است و یاد نکرده است و از این همه دست بازداشته است مگر از جهت اختصار کتاب بوده است. من اکنون لختی بگویم و یک حیث از آن یاد کنم چنانکه اندر بنی اسراییل بود و خدای عزّ و جلّ این حدیثها اندر نبی از بهر آن یاد کرد تا بندگان او بخوانند و بدانند و خاموش بودن و دست بازداشتن از چنین حدیثها هیچ معنی نباشد امّا بعضی بر سبیل اختصار از آن جمله یاد کنیم و آن حکایت کشته گوییم که اندر بنی اسراییل یافتند». 23

حکایت کشته‌

«از عجایبها که اندر بنی اسراییل بود از پس آنکه با مصر آمدند و خدای تعالی ملک مصر همه به موسی داد حدیث آن کشته بود که اندر میان دو دیه یافتند محمد بن جریر آن را یاد نکرده است، و این حدیث چنان بود که آن کشته را بیافتند و ندانستند که او را که کشت و بنی اسراییل را از بهر آن اختلاف افتاد و با یکدیگر حرب کردند و بسیار کشته شدند. تا خدای عزّ و جلّ بفرمود که گاوی را بکشند و یکی اندام از آن گاو کشته به اندام کشته نهند تا او زنده شود و او بگوید که مرا که کشت ...» 24

احسن القصص‌

در تفسیر «نَحْنُ نَقُصُّ عَلَیْکَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ» داستان حضرت یوسف را نقل کرده و در آخر گوید:» و این لفظها محمّد جریر یاد نکرده است و ما یاد کردیم تا مردم بدانند». 25