یادنامه طبری صفحه 618

کنند و خداوندان عقل این حدیثها نپذیرند و اندر اخبار چنانست که موسی را صد و بیست سال بود بمرد و جز این گویند ولیکن این بی‌خلاف است. 26

خبر منکرگونه‌

بلعمی در چگونگی قحط، طاعون و وبا در دوره داود گوید:

«و محمد بن جریر اندرین کتاب ایدون گوید که سبب قحط و طاعون و وبا به گاه داود آن بود که داود خواست که عدد بنی اسراییل بداند، نقیبان هر سبطی را بخواند و بفرمود شمردن، چون از اعداد ایشان آگاه شد خدای عزّ و جلّ آن از داود نپسندید وحی فرستادش کای داود تو ندانستی که من ابراهیم و یعقوب را وعده کردم که اندر عددشان جز من کس نداند. چرا بشمردی؟ اکنون از این سه گناه عقوبت یکی بگزین، یا سه سال قحط، یا سه ماه دشمن، یا سه روز مرگ مفاجات. داود تدبیر کرد گفت به گرسنگی سه سال و قحط طاقت نیست، و نه با دشمن صبر کردن. اگر چاره نیست، پس سه روز مرگ مفاجات بگزیدند که باری بمرگ میرند به که بر دست دشمن، و خدای تعالی مرگ بر ایشان افکند یک روز چندین هزار بمردند که عددشان پدید نبود. داود بترسید که از بنی اسراییل از اصول کس نماند، که سه روز باشد. پس خدای را دعا کرد و گفت: یا رب ترشی من خوردم و دندان بنی اسراییل چرا کند شد، یا رب اگر عقوبت کنی مرا کن. و این مرگ از ایشان برگیر. پس خدای تعالی آن از ایشان برگرفت و دعای مستجاب شد، و این دعا آنجا کرد که مزگت بیت المقدس بود. و آن روز داود نگاه کرد فریشتگان را دید، شمشیرها آهیخته خلق را همی‌کشتند، هم بر آن جایگاه شمشیرها اندر نیام کردند، و بر آسمان شدند داود خواست که آنجا مزگتی کند. خدای عزّ و جلّ بدو وحی کرد و گفت ای داود تو بسیار خون ریختی و خلق را بسیار کشتی، تو این مزگت بنتوانی کردن ولیکن از پس تو پس تو این مزگت تمام کند، نام او سلیمان، و او از خونها ریختن به سلامت باشد، و این خبری است منکرگونه و عقل این سخن نپذیرد.» 27

قصّه عزیر

محمد بلعمی بعد از ذکر قصه عزیر در آخر می‌افزاید «و محمد بن جریر رحمة اللّه