- تصمیم گیری حضرت علی علیه السلام به ازدواج مجدد 1
- السلام 1
- قبل از هر چیز ذکر این نکات مناسب است 1
- نام ونسب فاطمه کلابیه (از تبار خورشید) 2
- مشخصات عروس انتخاب شده چه بود ؟ 2
- حزام بن خالد بن ربیعة بن وحید بن کعب بن عامر بن کلاب 2
- یک شبهه 2
- مورخان در مورد شرافت نسب ام البنین می نویسند 2
- عامر بن مالک 3
- عروة بن عتبه 3
- عامر بن طفیل 3
- ام البنین علیها السلام و تولدی نورانی 4
- ویژگی های بارز خاندان ام البنین 4
- تاریخ تولد ام البنین 4
- مراسم خواستگاری از ام البنین 4
- خواب ام البنین یک شب قبل از خواستگاری 5
- تاریخ ازدواج ام البنین با حضرت علی علیه السلام 5
- ورود ام البنین به خانه علی علیه السلام 6
- ازدواج ام البنین وعلی علیه السلام الگویی برای جوانان 6
- از فاطمه تا امالبنین 6
- میلاد فرزند شجاعت 6
- ثمره ازدواج ام البنین با حضرت علی علیه السلام 6
- فرزندانم به فدای حسین علیهالسلام 7
- سفارش به دفاع از ولایت 7
- برکرانه وفا 8
- مادر چهار شهید 8
- صحیفه صفات ام البنین 8
- ولایت، کیمیایی بی همتا 8
- محبت مادری 8
- در آینه هنر 9
- علم ودانایی ام البنین علیها السلام 10
- نگرش سیاسی 10
- ادب 11
- ام البنین الگویی تمام عیاربرای ما 11
- عروج عرشی و غروب مادر مهتاب 11
- بر کرانه تعلیم و تربیت: با توجه به معارف و مبانی اسلامی درمی یابیم که امر مقدس تربیت برای زنان به عنوان یک امتیاز مهم مطرح شده است. خداوند اولین مربی بشر است که «رب العالمین» از نامهای او است و این لباس فاخر تنها بر قامت زنان پاک و مهربان شایسته است. وظیفه حقیقی و واقعی زن، تربیت زنان و مردانی است که سازنده جوامع بشری هستند. در این راستا «ام البنین» یکی از مربیان تاریخ قلمداد می شود که تا هستی بر جاست و تا صفات عباس بر زبانهاست سخن از ام البنین نیز هست. آنگاه که کتاب زندگانی عباس بن علی علیه السلام را ورق می زنیم و ویژگیهای والا و فضیلتهای بالای وی را می بینیم و صفاتی چون ادب، شجاعت، آزادگی، وفادری و اخلاص و ایمان و بصیرت که همه و همه به گونه ای در وجود مادر او بوده است و ظهور و بروز این صفات در فرزند متجلی می شود را می یابیم، به عظمت مسأله تربیت و پرورش معنوی و اخلاقی فرزندان پی می بریم. به نظر می رسد پاره ای از صفات در وجود ابوالفضل درخشش فراوانی داشته است؛ از جمله ادب او که در مورد پدر بزگوارش، علی بن ابی طالب علیه السلام ، و برادران عزیز و گرامی اش حسن علیه السلام و حسین علیه السلام به وضوح دیده می شد. مورخان می گویند: عباس بن علی هر گاه حسین علیه السلام را مورد خطاب قرار می داد از واژه «یا مولای» و «یا سیدی» استفاده می کرد و کمتر اتفاق می افتاد که او را با لفظ برادر صدا کند. اگر چه هر دو از یک پدر بودند اما تواضع و ادب او نسبت به حسنین علیه السلام به علت نگرش عمیق او به عظمت حضرت زهرا علیها السلام بوده است و این درسی است که از کودکی آنگاه که سر بر دامن معلم اولین خود، ام البنین، می نهاد آموخت. آری، درس ادب، ولایت، عشق به همنوع و آشنایی با دردهای زمان از جمله درسهایی بود که چهار پسر ام البنین در مکتب مادر آموختند و همواره به آنها پای بند بوده و با آنها جاودانه شدند. در کتب تاریخی در شمارش شهدای کربلا نوشته اند: «اولاد امیرالمؤمنین علیه السلام ... و العباس و جعفر و عثمان و عبداللّه (یا عبیداللّه ) الشهداء مع اخیهم الحسین علیه السلام بِطَفّ کربلا، اُمّهُم ام البنین بنت حرام بن خالد».(43) «از فرزندان امیرالمؤمنین علیه السلام (پس از ذکر تعدادی از فرزندان) عباس و جعفر و عثمان و عبداللّه است که با برادرشان حسین علیه السلام در سرزمین کربلا به شهادت رسیدند. مادر آنها ام البنین دختر حرام بن خالد است.» 11
- بخشی از زیارت نامه ام البنین علیهاالسلام 12
- سخن بزرگان در بیان فضایل امالبنین علیهاالسلام 12
- امالبنین علیهاالسلام ، واسطه فیض الهی 12
- کتابشناسی ام البنین علیها السلام 12
- منابع و پی نوشتها 15
السلام
السلام ای گوهر دریای عشق ***السلام ای لاله صحرای عشق
السلام ای مظهر صبر و وفا ***السلام ای زوجه شیر خدا
السلام ای باغبان لالهها ***ای به حیرانت همه آلالهها
خواندهای خود را کنیز فاطمه علیهاالسلام ***دادهای درس محبت بر همه
شاعر جعفرزاده
تصمیم گیری حضرت علی علیه السلام به ازدواج مجدد
ده سال پس از رحلت حضرت رسول صلی الله علیه و آله و حضرت فاطمه علیها السلام ، بنابر وصیت خود حضرت فاطمه علیها السلام وقتی علی علیه السلام به فکر گرفتن همسر دیگری بود، عاشورا در برابر دیدگانش بود. برادرش «عقیل » را که در علم نسب شناسی وارد بود و قبایل و تیره های گوناگون و خصلتها و خصوصیّتهای اخلاقی و روحی آنان را خوب میشناخت طلبید. از عقیل خواست که: « برایم همسری پیدا کن شایسته و از قبیله ای که اجدادش از شجاعان و دلیر مردان باشند تا بانویی این چنین، برایم فرزندی آورد شجاع و تکسوار و رشید.»