عبدالله بن سبا واقعیت یا خیال صفحه 13

برخی از اخبار او «بلال‌بن‌رباح» بوده است؛ چنان‌که از مصادر اهل سنت نیز چنین می‌توان فهمید. «حسین‌بن‌سعید اهوازی» از امام باقر و امام صادق (ع) نقل می‌کند که در زمان پیامبر (ص)، ابوذر مردی را به علت انتساب به مادرش نکوهید و به وی گفت: «یا ابن السوداء» و مادر وی سیاه بود.

پیامبر (ص) به او فرمودند: «او را بدین سبب ملامت می‌کنی ای ابوذر؟!» وی می‌گوید: «ابوذر پیوسته سر و صورت خود را به خاک می‌مالید تا اینکه پیامبر (ص) از او راضی شد». (1)

ب) مردی ناشناس به نام ابن السوداء

نعمانی در «الغیبة» از کسی که «مسیب بن‌نجبة» را دیده است، چنین نقل می‌کند:

مردی نزد امیرمؤمنان (ع) آمد، در حالی که همراه وی مردی دیگر بود که او را «ابن السوداء» می‌خواندند. وی گفت: ای امیرمؤمنان، این مرد بر خدا و پیامبر دروغ می‌بندد و تو را به گواهی می‌گیرد. امیر مؤمنان (ع) فرمود: «لَقَد اعْرَضَ وَ اطْوَلَ، یقولُ ماذا؟»؛ «سخن طول و درازی دارد، چه می‌گوید؟» گفت: از لشکر غضب سخن می‌گوید. گفت: با او کاری نداشته باش. آنان [لشکر غضب] مردمی هستند که در آخرالزمان می‌آیند. از هر قبیله یک نفر و دو نفر و سه نفر تا نُه مرد جمع شده و مانند قطعه‌های ابر پاییزی [دسته دسته] جمع می‌شوند. آگاه باشید! به خدا که من سرکرده آنان را می‌شناسم و نام او را می‌دانم. سپس در حالی که می‌گفت: «باقرا باقرا باقرا»؛ [شکافنده، شکافنده، شکافنده]، از جا برخاست.