عبدالله بن سبا واقعیت یا خیال صفحه 23

یَملِکُ بَعدَنا مَلِکٌ عظیمٌ نَبیٌّ لا یُرَخِّصُ فی الحرامِ

وَ یَملِکُ بَعدَهُ مِنهُم مُلوکٌ یَدینوهُ القیادَبِکُلِّ دامی

وَ یَملِکُ بَعدَهُم مِنّا مُلوکٌ یَصیرُ المُلکُ فینا بِاقتِسام

وَ یَملِکُ بَعدَ قَحطانٍ نَبیٌّ تَقیٌّ مُخبِتٌ خَیرُ الأنامِ

یُسَمیّ احمَداً یا لَیتَ أنی أُعَمَّرُ بَعدَ مَبعَثِهِ بِعامِ

فَأَعضُدُهُ و أحبوهُ بِنَصری بِکُلِّ مُدَجَّجٍ وَ بِکُلِّ رامٍ

مَتی یَظهَر فَکونوا ناصِریهِ وَ مَن یَلقاهُ یُبلِغهُ سَلامی

پس از ما پادشاهی بزرگ که پیامبر است خواهد آمد که کسی را اجازه ارتکاب حرام نمی‌دهد.

پس از او نیز از میان آنان پادشاهانی خواهند آمد که هر نهضت خونینی را رهبری خواهند کرد.

و پس از آنان، پادشاهانی از ما خواهند آمد که فرمانروایی به دست آنان در میان ما قسمت خواهد شد.

و پس از قحطان نیز پیامبری می‌آید که پرهیزگار و فروتن و بهترینِ آفریدگان است.

او را احمد می‌نامند. ای کاش پس از برانگیخته شدن او، سالی [در کنار او] زنده می‌ماندم ...

تا او را با مردان سر تا پا مسلّح و تیراندازانی که در اختیار دارم یاری کنم.

هرگاه ظهور نمود، یاری‌گران او باشید و هر کس او را ملاقات کرد، سلام مرا به او برساند.

این نکته را همدانی در الاکلیل‌آورده است. (1)