- دیباچه 1
- مقدمه 4
- فصل اول: عبداللهبنسبأ کیست؟ 6
- فصل دوم: «ابن السوداء» کیست؟ 12
- 1. «ابن السوداء» در منابع شیعی 12
- الف) بلال بن رباح 12
- اشاره 12
- اشاره 12
- ب) مردی ناشناس به نام ابن السوداء 13
- ج) عبدالله بن وهب راسبی (سرکرده خوارج) 14
- د) اسامةبنزید 14
- ه) عماربنیاسر 15
- 2. «ابن السوداء» در منابع اهل سنت 16
- اشاره 16
- الف) عماربنیاسر 16
- ب) بلالبنرباح 17
- ج) مردی در زمان امیر مؤمنان (ع) 18
- ه) عبداللهبنسبأ 19
- د) عبداللهبنحازم 19
- اشاره 21
- فصل سوم: سبأ و سبائیان 21
- بنو سبأ 21
- اشاره 24
- سبائیون 24
- 1. ابیضبنحمال سبائی 24
- 3. صالحبنخیوان 25
- 2. سعد سبائی 25
- 5. هبیرة بناسعد سبائی 26
- 6. عبدالله بنهبیره سبائی 26
- 4. عمارةبنشبیب 26
- 8. حنش سبائی 27
- 7. عبد الرحمانبنوعله سبائی 27
- اشاره 28
- سبائیه 28
- 1. عماربنیاسر 30
- 2. عدیبنحاتم طایی 31
- 3. مالک اشتر نخعی 32
- 4. کمیل بنزیاد نخعی 32
- فصل چهارم: عبداللهبنسبأ در مصادر اهل سنت 34
- فصل پنجم: ابن سبأ در مصادر شیعه 47
- فصل ششم: آیا ابن سبأ، همان عبدالله بنوهب راسبی است؟ 55
- فصل هفتم: آیا ابن سبأ همان صحابی معروف «عماربنیاسر» است؟ 66
- فصل هشتم: آیا امیرمؤمنان (ع) عبداللهبنسبأ را به مدائن تبعید نمود؟ 77
- فصل نهم: آیا ابن سبأ یهودی بوده؟ و آیادر شکلگیری فتنه دخالت داشته؟ 91
- اشاره 104
- فصل دهم: تضارب و تناقض گفتارها در مورد شخصیت عبداللهبنسبأ 104
- 1. علامه سید محمد حسین طباطبایی (ره) 104
- اشاره 104
- اختلاف در اصل وجود عبداللهبنسبأ 104
- 3. دکتر طاها حسین 105
- 2. دانشمند محقق سید مرتضی عسکری (ره) 105
- 4. دکتر عبدالعزیز هلابی 106
- 5 و 6. دکتر علی الوردی و دکتر کامل مصطفی الشیبی 106
- 7. احمد عباس صالح نویسنده مصری 107
- اختلاف در تبعید و یا سوزانیدن او 109
- تناقضهای آشکار در این گفتارها 115
- فصل یازدهم: سخن برگزیده درباره عبداللهبنسبأ 118
- فصل دوازدهم: بیزاری شیعه امامیه از عبداللهبنسبأ 128
- خاتمه 132
- کتابنامه 138
180 سال عمر کرد. (1)
3. مالک اشتر نخعی
3. مالک اشتر نخعی (2)
ابنسعد در «طبقات» میگوید:
نام اشتر، مالک بنحارث بنعبد یغوث بنمسلمة بنربیعة بنحارث بنجذیمة بنسعد بنمالکبننخع، از مذحج است. او از خالدبنولید روایت میکند که او پس از عصر، نماز را با مردم میگزارد [یا مردم را به نماز وامیداشت] و اشتر از اصحاب علیبنابیطالب بود و همراه وی در جمل و صفین و دیگر پیکارها شرکت کرد. علی او را به فرمانروایی مصر گمارد. وی به سوی مصر حرکت کرد. هنگامی که به عریش رسید، شربت عسلی [مسموم] نوشید و درگذشت. (3)
4. کمیل بنزیاد نخعی
ابنسعد در «طبقات» میگوید:
کمیل بنزیاد بننهیک بنهشیمبن سعدبنمالک بنحارثبن صهبانبن سعدبنمالک بننخع از مذحج، است. وی از عثمان و علی و عبدالله روایت میکرد و با علی در صفین و نزد قوم خویش شریف و فرمانش مُطاع بود. هنگامی که حجاجبن یوسف به کوفه آمد، وی را احضار کرد و کشت. (4)
1- الاصابه، ج 4، ص 388.
2- نویسنده الجواهر المضیئة فی طبقات الحنفیه، ج 2، ص 351 میگوید: «نخعی، به فتح نون و خاء و سپس عین مهمله، برای قبیله بزرگی از مذحج، اسم نسبت است».
3- الطبقات الکبری، ج 6، ص 213؛ نیز ر. ک: الاصابه، ج 6، ص 212؛ تهذیب التهذیب، ج 10، ص 10؛ الطبقات، خلیفه بن خیاط، ج 1، ص 148.
4- الطبقات الکبری، ج 6، ص 179. نیز ر. ک: تاریخ بغداد، ج 12، ص 70.