نشسته بودیم. ناگاه زنی را دیدیم که با شدّت و اضطراب، نزدیک باب المستجار شد. وی فاطمه بنت اسد، همسر ابوطالب بود که در مقابل باب المستجار ایستاده و در حالی که دستهای خویش را به سمت کعبه دراز کرده بود، گفت: پروردگارا، من به تو و پیامبران و کتابهای ایشان و همچنین به کلمات جدّم ابراهیم خلیل که بانی این خانه است، ایمان دارم؛ پس به حقّ جدّم ابراهیم و به حقّ این خانهای که بنا کرد و به حقّ کودکی که در رحم خویش دارم، این وضع حمل را بر من آسان گردان. (1) ابن قعنب میگوید:
ناگاه همه دیدند که دیوار کنار بابالمستجار شکافته شد و فاطمه بنت اسد (س) به درون کعبه رفت و آن قسمت بهطور شگفتانگیزی دوباره به هم وصل شده و فاطمه (س)، داخل کعبه قرار گرفت. (2)
این خبر در مکه پیچید و همگان به سمت کعبه آمده و با توجه به آگاهیای که از خاندان عبدالمطلب (ع) و ایمان طایفه حنفا- که بر آیین حنیف و شریعت فطری حضرت ابراهیم (ع) عمل میکردند- داشتند و اینکه به بصیرت و صحّت عمل فاطمه بنت اسد (س) و همسرش
1- الثاقب فی المناقب، ابن حمزه طوسی، ص 197؛ العمدة، ابن بطریق، ص 8؛ الفضائل، شاذان بن جبرئیل قمی، ص 56؛ بحارالانوار، ج 35، ص 8.
2- همان.