سفیر سعادت صفحه 12

صراحت در بیان حق‌

مسلم علیه السلام، این ویژگی را از پدرش به یادگار داشت. عقیل هرگز در بیان حقایق کوتاه نمی‌آمد و بی‌پرده واقعیت را می‌گفت که این خود نوعی شجاعت به شمار می‌آید. درباره او نوشته‌اند: «عقیل، حاضر جواب‌ترین مردم در پاسخ دادن و شیوا سخن‌ترین آنان بود». (1) بگو مگوهای او با معاویه در تاریخ معروف است که ذکر نمونه‌ای از آن خالی از لطف نیست.

روزی عقیل نزد معاویه آمد و عمرو عاص خواست برای خندانیدن معاویه با او شوخی کند. وقتی عقیل وارد شد، عمرو عاص به استقبال رفت و گفت: «مرحبا به کسی که عمویش ابولهب است». عقیل پاسخ داد: «و مرحبا به کسی که عمه‌اش حمالة الحطب است و در گردنش طنابی از لیف خرماست». معاویه که از شنیدن نام عمه بدکاره خود شرم داشت، سخن را عوض کرد و پرسید: «درباره ابولهب نظرت چیست؟» پاسخ داد: «وقتی به جهنم رفتی سراغ او را بگیر. او را هم‌آغوش عمه‌ات امّ جمیل، دختر پدر بزرگت، حرب بن‌امیة خواهی یافت». معاویه سر به زیر انداخت و هیچ نگفت. (2)