سلمان محمدی صلی‌الله علیه و آله استاندار مدائن صفحه 38

زرارة بن اعین می‌گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که می‌فرمود: سلمان، به درک علم اول و آخر رسیده بود، درون سلمان دریای علم بی‌پایان است، او از ما اهل بیت (ع) می‌باشد، دانایی و علم سلمان به حدّی رسیده بود که به مردی که در میان گروهی قرار داشت، گذشت و او را مورد خطاب قرار داد و گفت: ای بنده خدا! از گناه و کار ناروایی که دیشب در خانه خود مرتکب شدی، به درگاه خداوند متعال توبه کن!

وقتی سلمان از آنجا گذشت، افراد حاضر به آن مرد گفتند: سلمان، به تو تهمت زد و تو، هیچ‌گونه دفاعی از خود نکردی؟!

مرد گفت: او راست می‌گوید، زیرا از موضوعی خبر داد که غیر از خدا و من کسی از آن اطّلاع نداشت. (1)

ب) اگر ابوذر بداند

امام صادق (ع) فرموده است: یک روز در حضور امام زین‌العابدین (ع) از تقّیه و رعایت حفظ اسرار سخن به میان آمد، آن حضرت فرمود: به خدا سوگند، اگر ابوذر آنچه را در دل سلمان وجود داشت، می‌دانست، او را می‌کشت، در صورتی که رسول خدا (ص) میان آنان پیمان برادری برقرار کرده بود.

با این اوصاف در مورد سایر مردم چگونه فکر می‌کنید؟! به راستی که