حیات قرآنی حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی صفحه 22

ه_) سومین تبعیدگاه «انارک نائین»

ه_) سومین تبعیدگاه «انارک نائین»

«یک روز رئیس اطلاعات شهربانی مهاباد به منزل آمد که نامه ای از قم آمده. مثل اینکه مشکل کار پایان یافته و باید به شهربانی بیایید، اما در شهربانی گفتند: باید الآن به سوی انارک نائین حرکت کنید، حتی حق بازگشت به منزل و روشن ساختن وضع همسر و فرزند را هم ندارید! (خانواده نزد ما بودند) تا خواستم مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر را یادآور شوم، دو مأمور مسلح با دو قبضه [مسلسل] را در برابر خود دیدم و آن قدر فشنگ به کمرشان بسته بودند که کمربندشان از سنگینی می خواست پاره شود؛ نفهمیدم برای جنگ یا لشکر «سلم» و «تور» آماده شده بودند یا برای بدرقه یک نفر تبعیدی که حتی چاقوی قلم تراش در جیب نداشت!

گفتند: ماشین آماده است، بفرمایید... . بیست ساعت بدون توقف و استراحت در راه بودیم که به نائین رسیدیم و از آنجا با یک ماشین ژاندارمری، با سه مأمور، یکی مسلسل به دست و دو نفر دیگر با تفنگ، به شهر انارک در 75 کیلومتری نائین رسیدیم.

این شهرک، همان گونه که از نامش پیداست، تعداد کمی درخت انار دارد و دیگر از آب و آبادی هیچ و کویر پهناور مرکزی، از چهارسو آن را احاطه کرده. چند کوچه پهن آسفالتی دارد که از ناچاری نام خیابان بر آن گذارده اند و همه آنها به بیابان برهوت خشک و سوزانی منتهی می شود. تنها نانوای شهر مسافرت کرده بود و جز نان خانگی که مخصوص اهالی بود، پیدا نمی شد و به همین دلیل، دو ماه که در آنجا بودیم، غالباً نان خشک که از نقاط دیگر می آوردند، مصرف می شد. آب آنجا قابل شرب نبود، به همین دلیل، دوستان