حیات قرآنی حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی صفحه 35

حال من توصیه می کنم که همه عزیزان نویسنده، تا می شود، کار جمعی را بر کار فردی، مخصوصاً در کار تألیف و تصنیف کتب مهم، مقدم بدارند.

ایشان همچنین در این زمینه می فرماید:

همان گونه که اشاره کردم، با تجربه های زندگی ام دریافته ام که بایدکارها به صورت دسته جمعی باشند، پیشرفت بسیار خوبی دارد و از خطا و اشتباه محفوظ تر است؛ منتها در کار دسته جمعی و گروهی، شرایطی است که سعی کرده ام با استمداد از لطف پروردگار تا آنجا که می توانم، به آن عمل می کنم و به دیگران هم توصیه می کنم. در این موارد باید انسان به نظرات دیگران احترام بگذارد، عقیده مخالف را تحمل کند، سعه صدر و اغماض داشته باشد. اگر این امور دست به دست هم بدهد، کار گروهی ادامه می یابد، ولی اگر من مطلق نگر باشم، فکر خودم را صددرصد صائب و مخالف آن را باطل بدانم و به نظرات دیگران احترام نگذارم، عقیده مخالف را تحمل نکنم و گذشت و اغماضی نداشته باشم، کار، پیشرفتی نخواهد داشت.

این جمله را باید اضافه کنم: اشخاص همیشه نکات مثبتی دارند و نکات منفی ای. کسی که هیچ نقطه منفی نداشته باشد، جز معصومان(ع) پیدا نمی شود. هر کسی نقطه یا نقاط قوتی هم دارد، ما باید همیشه دنبال معدل نمره های آنها باشیم و سر جمع نمره های صفات اشخاص را حساب بکنیم. اگر معدل خوب بود، جنبه های منفی را باید تحمل کنیم!(1)

پنج _ اهتمام به نامه های مردمی

پنج _ اهتمام به نامه های مردمی

استاد، مکارم شیرازی در این موضوع می فرماید:

نکته دیگری که هم جنبه شخصی دارد و هم اجتماعی، این است که من معتقدم، باید حتی الامکان به نامه های مردم جواب گفت. این نامه ها اگر ادامه پیدا کند، حلقه اتصال خوبی بین انسان و جامعه می شود. من سفارش کرده ام، بخش نامه های دفتر فعال باشد. حتی الامکان به هر نامه ای جواب داده شود و