ساقی تشنه صفحه 10

به همراه برخی دیگر از بنی‌هاشم، به فرات حمله می‌برد و آب می‌آورد. (1)

د) کَبْش الکتیبة (قوچ لشکر)

اصطلاحی نظامی است که در جنگ‌ها به کار می‌رفته و به فردی شجاع اطلاق می‌شده که در پیشانی لشکر به جنگ با دشمن می‌پرداخته است. این لقب پیش از حضرت عباس علیه السلام تنها به دو نفر داده شد؛ ابتدا به فردی قریشی از قبیله بنی عبدالدار که از دشمنان سرسخت مسلمانان بود و طلحة بن ابی طلحة نام داشت که در جنگ احد، حضرت علی علیه السلام او را کشت. بعد از او مالک اشتر نخعی را کبش العراق می‌خواندند. (2) پس از وی این لقب به حضرت عباس علیه السلام رسید آن گونه که از زبان امام حسین علیه السلام سروده‌اند:

عَبَّاسُ علیه السلام کَبْشُ کَتِیبَتِی وَ کَنَانَتِی‌وَ سرُّ قَوْمِی بَلْ اعَزُّ حُصُونِی

عباس علیه السلام پهلوان لشکر و اهل بیت من، بلکه شکست ناپذیرترین دژ من است. (3)

1- محمد بن محمد بن نعمان الشیخ المفید، الإختصاص، ص 78؛ ابو جعفر محمد بن الحسن، رجال الطوسی، ص 72
2- بطل العلقمی، ج 2، صص 53 و 54
3- همان، ص 60