ساقی تشنه صفحه 40

امام به او فرمود:

فَاطْلُبْ لِهؤلاءِ الْأطْفالِ قَلِیلًا مِنَ الْماءِ. (1)

پس حال که می‌خواهی بروی کمی آب برای این کودکان بیاور.

2. پنددهی به دشمن‌

وقتی حضرت عباس علیه السلام از امام اجازه برای کارزار گرفت، چون کوهی استوار در مقابل لشکر عمر سعد ایستاد و فریاد زد:

ای عمر سعد! این حسین علیه السلام است، فرزند دخت رسول خدا صلی الله علیه و آله! شما اصحاب، برادران و پسر عموهایش را کشتید و او را با فرزندان تشنه‌اش، تنها گذاشتید که جگرشان از تشنگی تفتیده است. آنان را جرعه‌ای آب بنوشانید که در آستانه مرگ قرار گرفته‌اند ...

کسی پاسخ حضرت عباس علیه السلام را نداد. در این میان شمر فریاد زد:

آی پسر ابوتراب! اگر تمام زمین را آب فرا می‌گرفت و زیر پای ما می‌بود، حتی قطره‌ای از آن به شما نمی‌دادیم تا با یزید بیعت نمایید. (2)