ساقی تشنه صفحه 55

او به اندازه‌ای شیوا شعر می‌سرود که او را برترین شاعر از فرزندان امام علی علیه السلام می‌دانستند. (1) او ده فرزند داشت که از جمله آنان، عبداللَّه بن العباس است. مأمون پس از درگذشت او، گفت: «بعد از تو ای فرزند عباس، همه مردم مساوی شدند(تو با دیگران تفاوت داشتی)».

مأمون جنازه او را پیاده تشییع نمود و شیخ بن شیخ خواندش. (2)

ب) عبیداللَّه بن الحسن‌

درباره‌اش گفته‌اند: مردی به سان او، پرهیبت و شکوه، دیده نشده بود. وی امارت حرمین شریفین مکه و مدینه را بر عهده داشت و امر قضاوت در این دو شهر نیز بر عهده او بود. (3) مأمون، او را در سال 204 ه. ق به سرپرستی امور حجاج بیت‌اللَّه الحرام منصوب کرد و در دوران مأمون نیز از دنیا رفت. به بازماندگان و نوادگان او که در سرزمین دمیاط بودند، بنی‌هارون و به دسته‌ای از آنان که در فسای امروزی بودند، بنی‌هدهد می‌گفتند. گروهی از احفاد و دودمان او نیز در یمن سکنا گزیدند. عبیداللَّه بن الحسن، دارای یازده فرزند شد. از جمله آنان، قاسم بن عبیداللَّه بود که پست جد خویش، امارت و قضاوت در

1- تاریخ بغداد، ج 12، ص 126؛ اعیان الشیعة، ج 7، ص 413
2- جمهرة أنساب العرب، ج 1، ص 67؛ المجدی، ص 235؛ العباس علیه السلام، ص 198؛ الفصول الفخریة، ص 202
3- العباس علیه السلام، ص 200؛ الفصول الفخریة، ص 203