اباالفضل العباس علیه السلام جلد 1 صفحه 148

طلحه بن ابی طلحه در جنگ احد توسط علی بن ابی طالب علیهماالسلام به درک فرستاده شد، او به قدری شجاع و قدرتمند بود که هیچ کس از مسلمانان جرأت روبرو شدن و جنگیدن با او را نداشت، و همین امر باعث تضعیف روحیه لشکر اسلام شده بود، لذا امیرالموءمنین علی بن ابی طالب علیهماالسلام به جنگ با او رفتند و او را به خاک مذلت انداختند.

در آن روز ابو سفیان نزد پرچم داران مشرکان رفت و به آنها گفت: شما می دانید که هر چه بر سرتان می آید به سبب پرچم است، در جنگ بدر نیز به خاطر افتادن پرچم شکست خوردید، اکنون ببینید اگر تاب نگه داری آن را ندارید به ما بسپارید تا از آن نگهداری کنیم.

طلحه بن أبی طلحه که پرچم دار بود از این سخن بر آشفت و به او گفت: آیا به ما چنین می گویی؟

من امروز با این پرچم شما را تا وسط حوض های مرگ می برم (یعنی تا آخرین قطره خون برای نگهداری آن کوشش می کنم).

وقتی جنگ شروع شد علی بن ابی طالب علیهماالسلام پیش آمد و به طلحه بن أبی طلحه فرمود: تو کیستی؟

طلحه گفت: منم طلحه بن أبی طلحه، منم کبش الکتیبه، تو کیستی؟

علی بن ابی طالب علیهماالسلام فرمود: منم علی بن ابی طالب بن عبد المطلب علیهم السلام سپس هر دو بهم نزدیک شدند، و تنها دو ضربت میان آنها رد و بدل شد که علی بن ابی طالب علیهماالسلام ضربه ای بر فرق سر او زد و طلحه فریاد بلندی کشید و پرچم از دستش افتاد و به هلاکت رسید.(1)

کشته شدن طلحه توسط علی بن ابی طالب علیهماالسلام باعث شادی و سرور مسلمانان و