اباالفضل العباس علیه السلام جلد 1 صفحه 155

معنای حامی الظُعَینه

این لقب که گاهی حامی الظعن و یا حامی الظعینه کربلاء استعمال می شود، به معنای کسی است که از زنان اهل بیت و کودکان ضعیف و نوامیسش دفاع می کند و چون حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام در واقعه جانسوز کربلاء نقش حساسی در حمایت از بانوان حرم و اهل بیت نبوت بر عهده داشت، این لقب به ایشان داده شده است.

آن حضرت تمام تلاش خود را در رسیدگی و رعایت حال بانوان رسالت و اهل بیت حضرت سیدالشهداء علیه السلام می نمود و از همان اولین روزهای هجرت به کربلاء تا آخرین لحظه های عمر شریف شان همواره مانند پروانه ای که به دور شمع می گردد، اطراف آنان بود و در برآوردن خواسته و حوائج شان می کوشید و آنها را از محمل ها پایین می گذاشت و محلی برای استراحت شان فراهم می ساخت، در طول سفر؛ از مدینه به مکه و از مکه به کربلاء، حتی شب ها به پاسداری از خیمه های آنها می پرداخت و روزها به آنها کمک می کرد و خلاصه در آن سفر کاملاً از بانوان حرم سیدالشهداء علیه السلام مواظبت می نمود و از هر جهت در تأمین آرامش روحی و آسایش جسمی آنها کوشا بود.

این روحیه و حالت ایشان به قدری بارز و مشهود بود که بعد از شهادت شان حضرت سیدالشهدا علیه السلام فرمودند:

الیوم نامت أعین بک لم تنم و تسهدت اخری فعز منامها؛

یعنی: ای برادر، چشم هایی که دیشب از بیم تو به خواب نمی رفتند امشب راحت به خواب می روند و چشم هایی که به اتکای وجود تو راحت می خوابیدند امشب مضطرب و بی خواب خواهند شد.