اباالفضل العباس علیه السلام جلد 1 صفحه 233

شهادت رسیدند، امام حسین علیه السلام فورا خود را به ایشان رسانده و وقتی که ایشان را مشاهده نمود، فرمودند:

وَا غَوْثاه بِکَ یا اللّه، وَاقِلَّهَ ناصِراه.

یعنی: فریاد از بی کسی، به تو پناه می برم ای خدا، وای از کمی یاران.

در این لحظه، قاسم و یکی دیگر از فرزندان حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام صدای امام را شنیدند، سریعا نزد ایشان شتافته و در پاسخ به امام عرض کردند:

لَبَّیکَ یا مَولانا، نَحنُ بَینَ یدَیکَ.

یعنی: لبیک ای مولای و سرور ما، ما در خدمت شما هستیم.

امام حسین علیه السلام با قلب محزون و دل پرخون رو به آنان کرده و فرمود:

بِشَهادَهِ اَبیکُمَا الکِفایه.

یعنی: شهادت پدرتان برایم کافی است.

اما آنها برای رفتن به میدان جنگ اصرار ورزیده و عرض کردند: نه به خدا، ای عمو!

و این قدر اصرار کردند تا از امام اجازه گرفته و به میدان نبرد شتافتند و پس از مبارزه شجاعانه با دشمن به شهادت رسیدند.(1)

حسن

در مورد ایشان در تاریخ مطلب خاصی بیان نشده، اما به احتمال خیلی قوی ایشان همراه با قاسم بعد از شهادت پدرشان هنگامی که امام حسین علیه السلام خود را به حضرت