اباالفضل العباس علیه السلام جلد 1 صفحه 235

اباالفضل العبّاس علیه السلام می افتادند و گریان می شدند.(1)

پس از واقعه جانسوز کربلاء حضرت ام البنین علیها السلام هر روز عبیداللَّه را همراه خود به قبرستان بقیع می برد و به یاد فرزندانش و دیگر شهدای کربلاء مخصوصا حضرت سیدالشهداء علیه السلام گریه می کرد، مردم مدینه در آنجا جمع می شدند و با شنیدن ذکر مصیبت او گریه می کردند.(2)

عبیداللَّه فرزندی به نام حسن داشت که او هم دارای پنج فرزند به نام های: فضل، حمزه، ابراهیم، عبّاس و عبیداللَّه بود، که همه در فضل و کمال و ادب شهره آفاق، و هر کدام در عصر خود از فقهای بزرگ و برجسته و وارسته بودند و موقعیت و شخصیت والایی در میان مردم داشتند.(3)

مخصوصاً فضل بن الحسن بن عبیداللَّه، که خطیبی سخنور و گویا، فصیح اللسان و تک تاز، متقی و دیندار و مورد احترام حکّام و سلاطین عصر خود بود، وی را ابن الهاشمیه می گفتند و سهم بسزایی در بقا و ماندگاری نسل حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام دارد، عبیداللَّه در سال 155 هجری قمری درگذشت.(4)

نوادگان حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام

حسن بن عبیداللَّه؛ ایشان و تمامی فرزندانش همگی از بزرگان و صاحبان فضل و کمال بوده اند.(5)

1- بحارالانوار جلد: 44 صفحه: 298
2- سفینه البحار جلد: 1 صفحه: 510
3- العبّاس صفحه: 242
4- عمده المطالب واژه عبیدالله بن عبّاس
5- العبّاس صفحه: 197