اباالفضل العباس علیه السلام جلد 1 صفحه 304

مختلف مابین واقصه و ثعلبیه رسیدند،(1) خبر شهادت عبداللَّه بن یقطر فرستاده امام حسین علیه السلام که برای ملاقات و پیوستن به مسلم بن عقیل رفته بود، به آن حضرت رسید.(2)

عبداللَّه بن یقطر برای پیوستن به مسلم رفته بود اما مأموران ابن زیاد به فرماندهی حصین بن نمیر او را دستگیر کردند و تحت مراقبت شدید قرار داده و نزد ابن زیاد بردند، ابن زیاد به او غضب کرد و بر سرش فریاد کشید: بر بالای منبر برو و کذاب پسر کذاب را لعن کن،)زبانم لال منظورش امام حسین علیه السلام بود( تا بعد از آن رأی خود را در مورد تو صادر کنم.

عبداللَّه قبول کرد و بالای منبر مسجد رفت و با صدایی بلند و شیوا گفت: ای مردم کوفه؛ من فرستاده حسین پسر حضرت فاطمه زهراء علیها السلام به سوی شما هستم تا او را یاری کنید )و اشاره به کاخ ابن زیاد کرد( و گفت: و علیه این زنا زاده، پسر زنا زاده، قیام کنید و پشتیبان امام حسین علیه السلام باشید.

عبداللَّه با سخنان بیدار کننده خود کوفیان را به یاری فرزند رسول خدا صلی الله علیه وآله و دفاع از ایشان دعوت کرد، ابن زیاد از شدّت عصبانیت سیاه شده و بر خود می پیچید و دستور داد این بزرگ مرد را بالای قصر ببرند و از بام به پائین بیاندازند.

مأموران حکومتی او را بالای قصر بردند و از آنجا به پایین پرتاب کردند که بر اثر آن، استخوان های عبداللَّه خرد شد و هنوز جان در بدن داشت که یکی از آن مزدورها به نام عبدالملک لخمی، برای تقرب به پسر مرجانه، سر عبداللَّه را از تن جدا کرد.(3)

1- معجم البلدان جلد: 3 صفحه: 129
2- روضه الواعظین جلد: 1 صفحه: 406
3- اعلام الوری باعلام الهدی جلد: 1 صفحه: 446