اباالفضل العباس علیه السلام جلد 1 صفحه 321

اولین سقایت

در شب هشتم محرم وقتی عطش بر امام حسین علیه السلام و اصحاب و اهل بیتشان مستولی گشت، حضرت سیدالشهداء علیه السلام به حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام فرمودند: برادر اصحاب را جمع کن و چاهی حفر کنید، حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام با محبت و ذوق و شوق تمام اطاعت امر نمود، ولی متأسفانه از حفر چاه به آب نرسیدند، لذا زحمت چاه کندن شدت عطش را بر اصحاب چند برابر نمود.(1)

امام حسین علیه السلام مجددا حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام را به حضور طلبیده و به ایشان دستور آوردن آب برای کاروانیان صادر فرمودند، ایشان با کمال میل به برادر و امام زمان خود لبیک گفته و همراه با سی نفر سواره و بیست نفر پیاده، با بیست مشک، روانه شریعه فرات شدند تا آب بیاورند.

حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام به عنوان فرمانده در پیشاپیش این گروه به سوی فرات حرکت کرده و رجز می خواند:

اقاتل القوم بقلب مهتد ***اذب علی سبط النبی احمد

اضربکم بالصارم المهتند ****حتی تحیدوا عن قتال سیدی

انی انا العبّاس ذوالتودد ****نجل علی المرتضی المؤید

یعنی: من اینک با قوم کافر با قلبی هدایت یافته در ستیزم، و از حریم فرزند پیامبراکرم صلی الله علیه وآله دفاع می کنم؛

با شمشیر برّان بر سرهایتان می کوبم تا از نبرد با سرور من )حسین علیه السلام( کنار روید؛

من عبّاس مهربان، فرزند علی مرتضی هستم که )همواره( مورد تایید الهی بود.