اباالفضل العباس علیه السلام جلد 1 صفحه 413

بیاورم! پس رفتم شمشیر خود را صیقل داده و به نزدش آمدم، وقتی شمشیرم را دید ترسید و گفت: شما میهمان و ضیف را این گونه اکرام می نمایید؟

گفتم: آری، اکرام کشندگان امام حسین علیه السلام نزد ما همین است.

پس خدام و غلامان، من را یاری کرده و او را کشتیم و به آتش دنیا پیش از آتش آخرت سوزانیدیم.(1)

حکمت کوچکی قبر آن حضرت علیه السلام

فقیه بزرگ، مرحوم حضرت آیت اللَّه العظمی علامه سید محمد مهدی طباطبایی رحمه الله معروف به سید بحرالعلوم، از علمای برجسته قرن سیزدهم بود، وی در سال 1212 هجری قمری در عصر قاجاریه در نجف اشرف رحلت کرد، و همان جا به خاک سپرده شد.

در عصر این عالم ربانی گوشه هایی از حرم مطهر حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام ویران شده و نیاز به تعمیر و نوسازی داشت، ایشان از این ویرانی اطلاع یافت، با یک معمار به دیدار سرداب مرقد مطهر رفتند، تا از نزدیک در مورد تعمیر، با معمار صحبت کنند. در این بین معمار نگاهی به قبر مطهر و نگاهی به علامه کرد و پرسید:

آقا! اجازه می فرمایید از شما سؤال کنم؟

سید بحر العلوم رحمه الله فرمود: بپرس.

معمار عرض کرد: ما تاکنون خوانده و شنیده بودیم که حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام قامتی بلند داشته، به طوری که هر گاه بر اسب سوار می شد و پا در رکاب می نهاد، زانوانش برابر گوش های اسب قرار می گرفت، بنابراین باید قبر آن حضرت