- پیشگفتار 2
- نسب: 4
- نفیسه، دختر کیست؟ 6
- حضرت نفیسه خاتون (س) را بشناسیم 11
- ماجرای بانویی که 6 هزار بار ختم قرآن کرد 13
- همسر نفیسه خاتون (س) کهِ بود؟ 14
- شجره نامه حضرت نفیسه خاتون سلام اللّه علیها از منظر علمای انساب و مورّخان: 14
- چرا نفیسه خاتون به مصر آمد؟ 15
- ارادت مصریان به حضرت نفسیه خاتون و اجابت دعا در کنار مزارش 16
- حضرت نفیسه خاتون (س) از منظر علما و امتیازاتش 17
- ماجرای حفر قبر 19
- علم و ایمان در اثر بارقه غیبی 19
- کرامات نفیسه خاتون (س) 20
- طریقه توسل به نفیسه خاتون نوه امام حسن مجتبی (ع) 20
- اشاره 20
- 1- دختر زمین گیر مرد یهودی 21
- 2- مقنعه و آب نیل 23
- 3- جوان اسیر 23
- 4- پیرزن و دعای مستجاب 24
- نفیسه خاتون نخوانی از دستت رفته 27
- اوقات باقداست 27
- در بستر بیماری 30
- میهمان قدسیان 32
- تاریخ درباره بارگاه نورانی این بانو 35
- نخستین کسی که بر قبر این بانو بارگاهی بنا کرد 37
- توسلات 39
- شرح اشتیاق 41
- برادران، خواهران و بازماندگان 46
- دوباره شرحی در حالات این بانوی بزرگوار 49
- زیارت نامه ی امام حسن مجتبی (ع) 55
- طریقه توسل به کریم اهل بیت حضرت امام حسن مجتبی 56
- بانوان نمونه 57
- 1 بخش اول: فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فرشته زمین 57
- 2 بخش دوم: حوّا بانوی بهشتی 60
- 4 بخش چهارم: هاجر شکوه شکیبایی 61
- 3 بخش سوم: بلقیس بانوی زمامدار 61
- 5 بخش پنجم: آسیه الگوی مقاومت 62
- 6 بخش ششم: حضرت مریم سلام الله علیها) اسوه نجابت و عفاف 64
- 8 بخش هشتم: حضرت خدیجه شکوه زندگی 66
- 7 بخش هفتم: حضرت آمنه (سلام الله علیها)، آغوش امین 66
- 9 بخش نهم: امّ سلمه همسفر خورشید 67
- 10 بخش دهم: فاطمه بنت اسد مادر امام علی (ع) 71
- 11 بخش یازدهم: فضه همراز زهرا 74
- اشاره 77
- 12 بخش دوازدهم: اسماء بنت عمیس، منادی 77
- حدیث 78
- ادامه موضوعات این بخش: 79
- 13 بخش سیزدهم: فاطمه بنت الحسن؛ کوثر ثانی 81
- اشاره 81
- ادامه دیگر سرفصلها: 83
- 14 بخش چهاردهم: امّ فروه، مادر امام صادق (علیه السلام) 84
- اشاره 84
- بخش های دیگر کتاب: 85
- 15 بخش پانزدهم: حمیده مصفّاه مادر امام کاظم 87
- 16 بخش شانزدهم: سیده نفیسه؛ شکوفه ای در گلستان عترت 89
- اشاره 90
- 17 بخش هفدهم: نرگس؛ همدم خورشید 90
- «از نرگس خاتون» 91
- مصادر و منابع بیواسطه و باواسطه کتاب 93
وجفا دست برداشت وآرامش برمردم حاکم شد. (1)
زینب می گوید: نفیسه خاتون برای خود قبری با دست خود کنده بود که پیوسته داخل آن می شد و قرآن تلاوت می کرد. عمه ام دو هزار قرآن در آن ختم کرد و در ماه رمضان سال 208 ه. ق وفات یافت. (2)
در وقت احتضار، روزه بود؛ از او خواستند که افطار کند؛ فرمود: «عجبا! سی سال است از خدا درخواست می کنم که با حال روزه از دنیا بروم، حال که روزه هستم افطار کنم؟ پس شروع به تلاوت سوره انعام کرد و چون به آیه «قل لمن ما فی السماوات و الارض قل الله کتب علی نفسه الرحمه» رسید، وفات کرد. (3)
می گویند بعد از وفاتش، مردم شهرها و روستاها، اجتماع کردند و شمع های بسیاری در آن شب روشن کردند. از هر خانه ای در مصر صدای گریه شنیده می شد. سرانجام جمعیتی کم نظیر از مصریان با اندوه بسیار، بر پیکر مبارک او نماز گزاردند. (4)
1- - آل البیت النبی فی مصر، احمد ابوکهف، ص 103.
2- - نورالابصار، ص 256؛
3- - شذرات الذهب، حنبلی دمشقی، ج 1، ص 21.
4- - هجویری، السیده النفسیه، ص 17؛