حکمت مطهر صفحه 1

پیش گفتار

انسان، موجودی است که بر پایه عقل و منطق می تواند به شناخت و شناساندن دست یابد. این دارایی از آدمی، موجودی ساخته که می تواند حکیم باشد و حکیمانه بیندیشد.

به سخن دیگر؛ حکمت، سرمایه ای بزرگ و ارزشمند در زندگی معنوی بشریت است که بر پایه آن، انسان با بررسی و کندوکاو در آفرینش می تواند اندکی از گستره پهناور حکمت تدابیر الهی در بخش های گوناگون را دریابد و به دیگران انتقال دهد.

با این وصف، می توان پیشینه اندیشه بشر را تا فراسوی تاریخ و همراه با آفرینش او به پیش برد؛ یعنی اندیشه، همچون یک ویژگی جداناپذیر همیشه با انسان همراه بوده و از طرفی آشکار است که این اندیشه و خرد، در راه حقیقت یابی، بهره مند از راهنمایی وحی و حجت بیرونی بوده است و این چنین است که در کهن ترین گفت وگوهای حکیمانه، رگه های اعتقادی غلبه دارد. از دیدگاه اسلام، به عنوان کامل ترین و آخرین دین الهی نیز، اندیشه و خرد و به گونه خاص حکمت و فلسفه مورد توجه قرار گرفته است. حکمت در اندیشه اسلامی در پی آن است که از احوال موجود از آن جهت که موجود است، گفت وگو کند.