حکمت مطهر صفحه 76

وفادارترین نیروهای نظام اسلامی مثل سپاه و بسیج را ببینید. منظورم صرفاً بسیج به عنوان نیروی نظامی نیست بلکه شامل بسیج دانشگاهیان، طلبه ها، روحانیون و... هم می شود. خود آنها بیشترین فعالیت را در ترویج آثار شهید مطهری دارند. اینطور نبوده که شهید بخواهد بی دلیل از نظام طرفداری کند. وقتی کتاب «سیری در نهج البلاغه» را می نویسد اولین و دومین بحثشان مربوط به توحید و عبادت است اما در بخش سوم درباره حقوق مردم می گویند. در کتابی که مسائل مهمی مثل «ولایت، خلافت و... .» مطرح می شود همه جنبه ها را با هم مطرح می کنند. ایشان بر اساس غرض ها یا تمایلات خود مسائل را انتخاب نمی کرد. «توجیه گری» وصله ای است که هرگز به شهید مطهری نمی چسبد. ایشان از سلک روحانیت و بزرگترین مدافع آنها بود. می گفت «اسلام اصیل را باید از این قشر فرا گرفت، البته نه از هر کسی که عمامه دارد، بلکه از روحانیت اصلی که عمیقاً با معارف اسلامی آشناست». در عین حال همین شهید مطهری بزرگترین منتقد منصف روحانیت بود.

روحانیون دشمنان زیادی داشتند: شاه، مارکسیست ها، ملی گرایان، التقاطی ها و...! در همین شرایط ایشان به صراحت به نقد سازمان روحانیت می پرداخت. تواضع ایشان در حدی بود که می گفت: «نحوه ارتزاق روحانیت، ام المشکلات این قشر است؛ ولی این نظریه خود من نیست. در جلسه ای که روحانیون مختلف نشسته بودند و درباره مشکلات این قشر می گفتند، شخص دیگری آن را مطرح کرد و مورد موافقت قرار گرفت». البته این موضوع الآن تا حدی متحول شده! به هر حال صداقت و تواضع را می توان در آثار ایشان دید.

شهید مطهری نسبت به گرفتن پست و مقام کاملاً بی رغبت بود.