حمایت از تولید ملی در سیره عالمان دینی و نخبگان ملی صفحه 105

ب) سیره

ب) سیره

یکی از شاگردان علامه، درباره وضع معیشت ایشان می نویسد:

ممر معاش ایشان و برادرشان از کودکی، منحصر بود به یک قطعه زمین زراعی در قریه شاد آباد تبریز که از نیاکان، به عنوان ارث منتقل شده بود. علامه می فرمودند: این ملک، 270 سال است ملک مطلق آبا و اجداد ما بوده است و یگانه وسیله ارتزاق از راه کشاورزی است و اگر مورد غضب و تعدی واقع می شد، به کلی رشته معاش ایشان گسسته می شد و در مضیقه واقع می شدند. ایشان به هیچ وجه سهم امام قبول نمی کردند و معلوم است که در صورت فقدان منافع فلاحت و زراعت که عایدشان می شد، وضع معیشت وی از یک طلبه ساده هم پایین تر می بود؛ چون آن طلبه، اگرچه از وطنش برایش مقرری نرسد، لااقل از سهم امام استفاده می کند. تازه آن منافع کشاورزی هم، در صورت وصول، فقط به اندازه تأمین احتیاجات ضروری زندگی، با نهایت صرفه جویی و قناعت بود.(1)

ج) پیام

ج) پیام

علامه طباطبایی قله ای درخشان در آسمان حوزه های علمیه بود که در عین تسلط بر جنبه های گوناگون از معارف اسلامی و پرورش شاگردان فراوان، در زندگی شخصی خود نیز از دسترنج خویش بهره مند می شد و مستقل و بی نیاز از دیگران بود.