حمایت از تولید ملی در سیره عالمان دینی و نخبگان ملی صفحه 12

صحنه تحولات بزرگ تاریخی بوده است. نقش آنها در زمان غیبت کبرا به عنوان جانشین برای امامان امت تبیین شده است. برای نمونه، عبدالسلام بن صالح هروی می گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که فرمود: «خدا رحمت کند بنده ای را که امر ما را زنده می کند. پرسیدم: امر شما را چگونه زنده می کند؟ پاسخ داد: علوم ما را می آموزد و به مردم آموزش می دهد.(1)

بر اساس این روایت، در عصر غیبت و عصری که انسان ها دسترسی مستقیم به امامان دین ندارند، عالمان دینی، محل رسیدگی به امور مردم هستند که از مکتب امامان، دین ناب را فرا گرفته اند و وظیفه دارند آن را در میان مردم گسترش دهند.

ج) نخبگان

ج) نخبگان

این واژه در معنایکلی، شامل گروهی از افراد است که در هر جامعه مقام هایبالاییدارند و به بیان جزئی تر، به گروهی اشاره دارد که در رشته ای خاص برترند؛ به ویژه اقلیت حاکم و محافلی که این اقلیت حاکم از آنجا برگزیده می شود.(2) نخبه، همان فرد زیرک و هوشیار جامعه است که اگر در لباس توده هم باشد و به طور مستقیم، در کارهای دولتی دخالتی نداشته باشد، باز هم در پشت پرده، در سیاست دخالت دارد و از سفره گسترده نعمت های آن بهره می برد.(3)

در نوشتار حاضر این واژه شامل کسانی است که وجدان بیدار جامعه هستند، و پیشاپیش مردم حرکت می کنند و در امور، راهنما و راهگشای آنان به شمار می آیند.

1- شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 18، ابواب صفات القاضی، ص 101، ح 9.
2- جولیوس گولد و ویلیام کولب، فرهنگ علوم اجتماعی، ترجمه: باقر پرهام و دیگران، ص 835.
3- یحیی صالحی، اندیشه های سیاسی غرب در قرن بیستم، ص 58.