(ترجمه و شرح قصیده عقیلة اتراب القصائد فی اسنی المقاصد(گنجینه بهارستان 2 صفحه 42

لنسفعا «1»، لیکونا «2» با إذا «3» الف است. و نون در کأیّن «4» همه او روشن شد.

و لیکة الألفان الحذف نالهما فی صاد و الشّعراء طیّبا شجرا

و الایکة «5» دو الف را انداختن یافت ایشان را یعنی بی‌الف نوشته شده. در صاد و شعراء در حالی که خوش است از روی درخت.

باب حذف الیاء و ثبوتها باب انداختن یاء و ثابت بودن او

و تعرف الیاء «6» فی حال الثّبوت إذا حصّلت محذوفها فخذه مبتکرا

و [می‌شناسی «7» یاء [را] در حال ثابت بودن هرجا که حاصل کردی انداخته شده‌ای او را پس بگیر آن را در حالی که به کارت گیرنده‌ای.

حیث ارهبون اتّقون تکفرون أطی عون اسمعون و خافون اعبدون طرا

هرجا که این کلمات بیاید [ارهبون «8»، اتّقون «9»، تکفرون «10»، أطیعون «11»، اسمعون «12»، خافون «13»، اعبدون «14»] بی‌یاء است.

إلّا بیاسین و الدّاع دعان و کی دون سوی هود تخزون وعید عرا __________________________________________________

(1). علق/ 15.
(2). یوسف/ 32.
(3). بقره/ 145؛ نساء/ 53 و 67 و 140؛ مائده/ 106 و 107؛ انعام/ 56؛ اعراف/ 90؛ یونس/ 106؛ هود/ 31؛ یوسف/ 14 و 79؛ حجر/ 8؛ اسراء/ 42 و 73 و 75 و 76 و 100؛ کهف/ 14 و 20 و 57؛ مؤمنون/ 34 و 91؛ شعراء/ 20 و 42؛ عنکبوت/ 48؛ احزاب/ 16؛ یس/ 24؛ نجم/ 22؛ قمر/ 24؛ نازعات/ 12.
(4). آل عمران/ 146؛ یوسف/ 105؛ حج/ 45 و 48؛ عنکبوت/ 60؛ محمّد/ 13؛ طلاق/ 8.
(5). شعراء/ 176؛ ص/ 13.
(6). س: تعرف الیاء.
(7). س: شناخته می‌شود.
(8). بقره/ 40؛ نحل/ 51.
(9). بقره/ 41 و 197؛ نحل/ 2؛ مؤمنون/ 52؛ زمر/ 16.

(10). بقره/ 152.

(11). آل عمران/ 50؛ شعراء/ 108 و 110 و 126 و 131 و 144 و 150 و 163 و 179؛ زخرف/ 63؛ نوح/ 3.

(12). یس/ 25.

(13). آل عمران/ 175.

(14). انبیاء/ 25 و 92؛ عنکبوت/ 56.